portret

terug

In de media: Purper - 28 feb 2008
"Frans Mulder: 'We brengen entertainment met een soort absurdisme. We doen aan kolder, maar nemen daarnaast ook liefdesliedjes serieus. Het gaat ons om de inhoud en de stijl. (..) Zo'n vijf jaar geleden ging het minder goed. "Ik dacht zelfs: nu is het afgelopen. Bij toeval raakte ik in die tijd in gesprek met Joop van den Ende. Die vroeg: zeg Frans, wat doe je met Purper? Ik zei: dat suddert op een laag pitje. Hij adviseerde me toen de zaak weer nieuw leven in te blazen en nieuw élan te geven. Hij voorspelde dat de mensen weer echt amusement zouden willen, met de garantie dat het goed is en vertrouwd. Dat verraste me.' (..) Als vijftiger heb je de neiging te denken dat alles om de jeugd draait en dat iedereen zich aan hún cultuur moet aanpassen. Fout. Je moet juist jezelf blijven, daar ligt je kracht."
-lees het volledige artikel
'Het wordt lastig jezelf te overtreffen' door ? in: Eindhovens Dagblad, 20 nov 2007

"Purper is altijd hetzelfde en steeds weer anders. Wat gelijk blijft, zijn de ingrediënten: muzikaal en kolderiek variété door vijf mannen in rokkostuum. Wat vaak verandert, is de bezetting. (..) Veel inventieve samenzang en veel samenspraakjes die meestal berusten op quasi-onenigheid en gespeelde naijver binnen de groep. Dat laatste begint voorspelbaar te worden, maar de mooi meerstemmig gezongen liedjes en de visuele grappen zijn nog steeds de voornaamste kracht van Purper. Zie het komische gedoe met de pochetjes tijdens een vocaal stukje Mozart. Of de muzikale avantgarde-parodie met piano, viool, trompet, pauken en bariton. En de vindingrijke musical- en Motown-medleys die als geraffineerde legpuzzels in elkaar zijn gezet."
'Purper vermaakt als altijd' door Henk van Gelder in: NRC, 17 okt 2007

In de media: Purper - 22 okt 2007
"In een kort voorwoord memoreert (Frans Mulder) de overleden Jos Brink die naast hen op het toneel had moeten staan. Deze rol is overgenomen door Jon van Eerd. Een gouden greep. Waar Purper vaak te gelikt was, zorgt deze 'koning van de klucht' voor voldoende komische wrijving. Het nichterig geschmier uit de school van Wim Sonneveld blijft hierbij godzijdank tot een minimum beperkt. Het spel van de heren is opvallend authentiek en puur. (..) Het vijftal maakt een geslaagde parodie op de talloze 'tv-afvalraces' en roept het publiek op door middel van sms te stemmen op 'uw favoriete Purperlid'. Maar in de pauze wordt er niet veel gebeld want men weet: Purper houdt de regie altijd in eigen hand. Er is geen echte ruimte voor interactie. Deze strak geleide performance is traditioneel revue-cabaret van hoog niveau. En dankzij de mimiek en timing van Jon van Eerd wordt het glad geoliede Purperwerk iets weerbarstiger."
'Jon van Eerd oppepper voor Purper' door Marion Groenewoud, in: De Stentor, 19 okt 2007

In de media: Purper - 3 feb 2005
"De revue beleeft zijn comeback met een gelijknamig cabaretprogramma. Frans ulder, Nelly Frijda, Hilke Bierman en Ara Halici schitteren in diverse gedaantes op het podium en maken het publiek aan het lachen. (..) Rode draad is het generatieconflict tusen de twee jonge en twee oudere acteurs. Zij komen verschillende keren met elkaar in botsing, waarin Frijda de rol vervult van norse tante en Bierman een dom blondje neerzet: 'Ghandi, dat is toch een zanger?' (..) Voor Mulder en Frijda geeft 'Revue?!' een vrolijk tintje aan deze winter. Mulder: 'Het is een erg gezellig programma geworden, de onderlinge sfeer is ook geweldig, we lachen heel wat af met elkaar. Het stuk dat je speelt kleurt toch het seizoen.'"
'We lachen heel wat af ' door Marijke Verhoef, in: Haagse Courant, 19 jan 2005
met dank aan: Bumme