www.zwartekat.nl - Verzamelpunt voor cabaret en stand-up comedy
cabaretiers  overzicht | speellijsten | impresariaten | links | festivals Instagram Spotify Twitter Facebook Youtube
Wilko Terwijn trok in de zomer van 2004 door Amerika. Sinds hij in Nederland begon met stand-up comedy, wilde hij altijd al naar Amerika om daar te gaan stand-uppen en nu was het zover. Eerst naar New York, vervolgens naar Cleveland, Los Angeles en San Francisco... Dat was in ieder geval het plan.

Hoe het hem verging kan je hier lezen, want voor Zwartekat International hield Wilko een reisverslag bij.

terug naar het overzicht

Los Angeles

LA Stories 3

The ZwembadIk word wakker, trek mij zwembroek aan en ga richting het zwembad van het appartement. Het zwembad is slechts één meter diep, maar toch vond men het noodzakelijk om gigantische borden op te hangen met allerlei hysterische waarschuwingen. Ik trek me er geen hol van aan en trek een paar baantjes om vervolgens even door te dommelen op een ligstoel in de zon. Het is hier altijd mooi weer. Het beroep van weerman is op zich al mensonterend saai, maar hier zou het me niets verbazen als de zelfmoordcijfers onder weermannen schrikbarend hoog zijn.

George en WilkoEenmaal opgedroogd ga ik samen met Kelley lunchen. Freddie Stoller een goede vriend van Kelley gaat ook mee. Freddie is een vreemde gast, maar erg grappig. Hij heeft voor Seinfeld geschreven en heeft in bijna iedere sitcom wel een gastrolletje gespeelt. Hij speelde bijvoorbeeld het vriendje van Elaine dat steeds haar naam vergat in Seinfeld. Hij is een rare kwibus, volledig onpeilbaar en de lunch heeft veel weg van een schrijversmeeting, want hij zit nu in een film waarvan het script zo kut is, dat we maar een beetje gaan brainstormen om zijn rol nog een beetje dragelijk te maken.

Na de lunch ga ik even langs de starbucks om mijn e-mail op te halen. De gesprekken om me heen zijn van bordkarton. Iedereen is hier acteur en scriptschrijver, maar het zal me een worst wezen, zolang mijn frappocino maar niet verneuken. "Zo, je schrijft scripts… Oh leuk en doe me ook nog maar zo’n chocolate walnut dipping cookie… Hoeveel is dat?" De pijn knaagt aan mijn ziel als naast me iemand uitgebreid in een groep semi-hippe mensen begint te kwebbelen over haar bips-implantaten. Ik voel me langzaam maar zeker Jack Nicholson in 'One flew over de cuckoo’s nest'. Sufgeluld keer ik terug naar het appartement.

Voor The ImprovWe wachten nog even op George en rond een uur of negen gaan we naar The Improv. Dit is de Stand-up club! Alles heeft hier gespeeld. Als we binnenkomen wordt Kelley meteen begroet door Chris Reid, beter bekend als Kid van Kid ’n Play. Het blijkt een hele aardige gozer te zijn en het is gelijk gezellig. De show is echter al bijna afgelopen, want er blijkt een scriptschrijverswedstrijd aan de gang te zijn. Desperate titaantjes proberen executives te paaien met holle frases en glimmende gebitten, terwijl er om me heen meer handen worden geschud dan tijdens de democratische conventie. George en Kelley kunnen er duidelijk niet tegen en we schrokken het immer vette eten dat we net besteld hadden naar binnen.

Binnen bij The ImprovAchter ons zit Bud Friedman. Voormalig eigenaar van de Improv en een legende binnen stand-up land. Kelley probeert hem over te halen om disc golf eens uit te proberen. Ik denk niet dat Bud daar erg in geïnteresseerd is, maar je ziet hem duidelijk genieten van ‘the good old times’ en het feit dat Kelley de enige in de tent is die niets van hem moet qua handjes schudden en slijmen. Bud schudt me even later, als hij vertrekt met zijn totaal strakgetrokken en volgespoten lippen vrouwtje, de hand en herinnert zich Frans Rühl nog van de keer dat hij in Holland was. Californiërs blijken best relaxed als ze door krijgen dat je ze niet als kruiwagen beschouwd, want dat is de standaard hier. Je komt hier op een gemiddeld avondje meer geslijm tegen dan in Ghostbusters 1 en 2 bij elkaar en ik begin te vermoeden dat The Blob geeneens een special effect was.

George kent Jamie Massada van The Laugh Factory goed, dus we gaan daar nog even langs. Het is donderdagavond kwart over elf en de tent is al dicht. Deze stad is saaier dan Henk Binnendijk. Totaal onthutst over het gebrek aan uitgaansgelegenheden rijd Kelley ons naar de Formosa, een bar waar alle grote Hollywoodsterren hebben gezeten. Van Bogart tot Ronald Reagan, allemaal hangen ze hier aan de muur. Een dwarsdoorsnede van vijftig jaar Hollywood. Ja dit is historie in Los Angeles, want deze bar is bijna zestig jaar oud.Veel ouder dan dit bestaat hier niet. Na een paar biertjes gaat het ook hier al dicht en om half één zijn we alweer terug in het appartement.

Wederom een dag waar ik niets zinnigs heb kunnen doen. Deze stad zuigt iedere vorm van ambitie uit je en maakt je lamlendig. Kelley beweert dat dat te maken heeft met een gebrek aan zuurstof, door al de vervuiling en het immense wagenpark bestaande uit belachelijk grote terreinwagens, die hier met een slakkengang en constante stroomsmog uitbraken. Ik geloof hem direct.

-

Wilko Terwijn

terug naar het overzicht

 

cabaretiers  overzicht | speellijsten | impresariaten | links | festivals Instagram Spotify Twitter Facebook Youtube