cabaretiers  overzicht | speellijsten | impresariaten | links | festivals Instagram Spotify Twitter Facebook Youtube
Wilko Terwijn trok in de zomer van 2004 door Amerika. Sinds hij in Nederland begon met stand-up comedy, wilde hij altijd al naar Amerika om daar te gaan stand-uppen en nu was het zover. Eerst naar New York, vervolgens naar Cleveland, Los Angeles en San Francisco... Dat was in ieder geval het plan.

Hoe het hem verging kan je hier lezen, want voor Zwartekat International hield Wilko een reisverslag bij.

terug naar het overzicht

Los Angeles

LA Stories 5

Na de teleurstelling van gisteren sta ik op met een dubbele kater. Het is zaterdag en we gaan maar een eindje rijden. Kelley pikt George op en we gaan naar Venice Beach. Kelley heeft hier vroeger gewoond en volgens hem en George moet ik absoluut naar Jodi Maroni. Dit blijkt een miniem worstententje te zijn en is volgens mijn gezelschap het beste op worstgebied in heel California. De worsten zijn een soort dikke hotdogs met een hard velletje, maar in plaats van de normale meuk die er door hotdogs wordt gedraaid blijken er hier veel exotische varianten van te zijn. Ik neem de Chicken Tequilla and Lime sausage combo. En ik moet zeggen dat, hoewel het onmogelijk is dit op een fatsoenlijk manier in je trechter te duwen en je een hartaanval op een broodje besteld, dit toch wel erg lekker is. We wandelen langs Venice Beach en proef wat van de sfeer. Het is er hectisch en redelijk vreemd. Terwijl de politie een zwerm overvliegende bijen probeert af te stoppen door geel lint tussen bomen te binden zie ik een kleurrijke verzameling straatartiesten, schilderende hippies en jodelende gehandicapten aan mij voorbij trekken. We passeren muscle beach, waar opgepompte Schwarzeneggertjes niets willen weten van verschrompelde testikels en leverkanker en vrolijk de testosteron en anabolen in hun zeer aanwezige aderen proppen.

George en Wilko in HermosaWe wandelen verder en het valt me op dat gen enkele man die zonder shirt rondloopt ook maar een hint van lichaamsbeharing heeft. Het lijkt me dat niet alleen de surfboards worden gewaxed. We krijgen genoeg van de main-stream en George oppert om naar Hermosa Beach te gaan. Ik vind het best, want dat betekent zeker weer 45 minuten rijden zonder dak en dat is tot nu toe toch het leukste om in deze stad te doen. Rijdend langs Marina del Rei, besef ik dat er maar twee manieren zijn om hier te leven. Rijk of extreem rijk. We passeren LAX airport en er vliegt een vliegtuig recht op ons af totdat de weg op het laatste moment naar rechts af buigt. Het vliegtuig vliegt precies over ons Wilko op Hermosa Beachheen op een meter of vijftig hoogte. Het geluid is geweldig en je voelt de wind langs je heen slaan. Twee seconden later raken de wielen van de Boeing de landingsbaan. Eenmaal in Hermosa aangekomen blijkt het er stervensdruk vanwege een beachvolleybaltoernooi. Het is een leuk stadje aan het strand en het is er minder bizar en irritant dan op Venice beach. Dit is prima te doen, ware het niet dat er maar beperkte parkeerplaatsen zijn en je daar maar maximaal drie uur mag staan. We gaan jammer genoeg alweer veel te snel terug naar L.A., maar op de weg terug wacht ons nog een hoogtepunt.

JnR’s BBQ-ribs! Een typisch Amerikaanse deli, gerund door ‘blacks’ oftewel Tennesee style old fashioned soul food. Een simpel tentje, maar het is lekker… Echter, de porties zijn een tikje aan de grote kant. Er ligt een halve koe verdronken in saus op mijn bord en de bedoeling is dat ik er als een soort jackhals aan ga knagen. Op zich geen probleem, maar als je na een uitgebreide douche nog saus in je oor terug vind, dan vind ik het een beetje overdreven. We zijn rond een uur of tien terug en er is dus nog tijd om een show te bekijken.

Binnen bij The ImprovIk bel de Improv en de late show begint rond half elf. Ik stap op mijn fiets en ga richting de Improv. De portier herkend me nog van de donderdag en ik mag snel naar binnen. Geen rij voor mij en ik mag mijn eigen plekje uitzoeken, als je maar tegen de jongen die je plaats aanwijst zegt dat ‘Vito says it’s cool.’ De show heeft een MC en is beter dan die van de Store. Niet geweldig, maar een ene Charly en Louis CK steken boven het Links Jay London uit Last Comic Standinggemiddelde uit en zijn wel degelijk grappig. Ook zie ik een finalist van Last Comic Standing en ik moet zeggen dat ik hem live niet zo irritant vind als op de TV-show. Al met al een redelijk goede show, waarbij me het opvalt dat het publiek er een erg conservatieve houding op nahoud. Ik bestel nog één biertje en snuif nog wat van de sfeer in dit bolwerk van Comedy op, voordat op mijn fietsje kruip en mijn weg naar huis vind.

-

Wilko Terwijn

terug naar het overzicht

 

cabaretiers  overzicht | speellijsten | impresariaten | links | festivals Instagram Spotify Twitter Facebook Youtube