www.zwartekat.nl - Verzamelpunt voor cabaret en stand-up comedy
cabaretiers  overzicht | speellijsten | impresariaten | links | festivals Instagram Spotify Twitter Facebook Youtube
Wilko Terwijn trok in de zomer van 2004 door Amerika. Sinds hij in Nederland begon met stand-up comedy, wilde hij altijd al naar Amerika om daar te gaan stand-uppen en nu was het zover. Eerst naar New York, vervolgens naar Cleveland, Los Angeles en San Francisco... Dat was in ieder geval het plan.

Hoe het hem verging kan je hier lezen, want voor Zwartekat International hield Wilko een reisverslag bij.

terug naar het overzicht

Los Angeles

LA Stories 10

Kelley the wizardNa een hele dag Universal is het logisch dat je even bij moet komen. Kelley had gelukkig het juiste recept daarvoor: diskgolf. Een vreemde sport, ietwat gedomineerd door hippies. De bedoeling is dat je een soort frisbee door een mandje gooit. Voor de rest maak je gebruik van de golfregels, maar het is toch iets heel anders. We rijden een half uurtje naar de diskgolfbaan en komen terecht in een prachtig park. Heuvels, bomen, eekhoorntjes, hagedissen en veel stof blijken de hoofdlijnen van deze sport te zijn. Resultaat blijkt minder belangrijk te zijn, maar ik schijn talent te hebben, want ik gooi gemiddeld één boven par en voor de allereerste keer is dat volgens Kelley behoorlijk goed. Dit is de vierde dag dat ik iets doe wat ik nog nooit eerder heb gedaan en dat lijkt de enige manier om in L.A. te overleven. Iets doen is belangrijker dan nadenken en diskgolf is daar ontzettend geschikt voor. Ik heb het zowaar naar mijn zin, maar ik realiseer me dat het ook wel eens met mijn gezelschap te maken kan hebben. Ik reken me gelukkig dat ik vrienden zoals Kelley heb. Stand-up comedy mag dan wel een ‘Fucked up business’ zijn, maar gelukkig zijn er ook gewoon grappige mensen in de buurt en Kelley is daar zeker één van.

Als het stof van het diskgolf eenmaal na thuiskomst is weggewassen gaan we naar de Improv, waar het behoorlijk druk is. Het meest belangrijk in The Improv is natuurlijk niet de show. Dit is Hollywood, dus wie er is en wie je kent is een honderdvoud belangrijker. Gelukkig ben ik met Kelley, iedereen kent hem en dat maakt dingen veel makkelijker. Ik probeer niet irritant te zijn, wat op zich de regel hier is. Ik neem me voor om me niet voor te stellen aan Drew Carrey, omdat ik op dit moment zijn boek aan het lezen ben en ik niet als een kwijlende fan wil worden versleten. Ik babbel wat met oud-collega’s van Kelley en merk dat ik in het hart van de showbizz ben beland. De één schrijft voor een nieuwe sitcom, de ander voor een oude. Kelley wil dat ik even gedag zeg tegen Dom Irrera, een oude vriend van hem, die casual met Drew Carrey aan een tafeltje zit. Ik gedraag me als een puber, maar ik probeer volwassen over te komen. Ik doe voor mijn doen m’n best, maar ik kom natuurlijk als een complete flapdrol over. Het kan hun niets schelen, want ze zijn erger gewend.

Ik druip snel af en maak omgewild indruk omdat ik niets te pitchen heb. Iets wat iedereen in Los Angeles doet. Geen film, megablockbuster of sitcom komt over mijn lippen, maar gewone stand-up bullshit. Ik zorg ervoor dat ik niet al te zeer als een groupie over kom en verlaat het tafeltje snel genoeg om niet als een complete asshole te boek te staan. Ik ga lekker kletsen met de mindere goden en doe alsof ik het wereldje begrijp. Na een paar biertjes, Drew Carrey heeft inmiddels de tent verlaten, staat Dom plotseling naast me en ik bied hem een drankje aan. Hij kijkt me verbaasd aan, want sterren geven hier de rondjes. Nadat hij me vertelt dat hij de wijn niet zo lekker vind, raad ik hem een Hollandse Heineken aan en hij vind het best. Nog vreemder vind hij het dat ik na het biertje meteen weer begin te kletsen met de ´nobody´ waarmee ik in gesprek was. Ik was duidelijk niet Hollywood en dat beviel hem wel. Na 35 jaar showbizz bullshit kan ik dat best begrijpen. Hij klampt Kelley even aan en zegt dat we overmorgen even naar The Comedy Store moeten komen, want hij speelt daar in de mainroom.

Kelley en ik worden zo langzamerhand dronken, dus tijd voor voedsel. We gaan naar Canters, een joodse diner en de plek waar vroeger alle goden na de show een hapje gingen eten. Hier zaten ze allemaal, Jay Leno, Richard `Pryor noem ze maar op. Allemaal een knoflook augurk op hun bord en kwekken maar. Dat moet geweldig zijn geweest. Ik bestel een Reuben en ik moet zeggen dat dit de beste was die ik tot nu toe heb gegeten. De serveerster ziet er uit alsof ze hier al zeshonderd jaar werkt en geen flauw idee heeft wie hier allemaal wel of niet hebben gegeten, maar Canters is een perfecte afsluiter voor weer een dag in L.A.

-

Wilko Terwijn

terug naar het overzicht

 

cabaretiers  overzicht | speellijsten | impresariaten | links | festivals Instagram Spotify Twitter Facebook Youtube