www.zwartekat.nl - Verzamelpunt voor cabaret en stand-up comedy
cabaretiers  overzicht | speellijsten | impresariaten | links | festivals Instagram Spotify Twitter Facebook Youtube
Wilko Terwijn trok in de zomer van 2004 door Amerika. Sinds hij in Nederland begon met stand-up comedy, wilde hij altijd al naar Amerika om daar te gaan stand-uppen en nu was het zover. Eerst naar New York, vervolgens naar Cleveland, Los Angeles en San Francisco... Dat was in ieder geval het plan.

Hoe het hem verging kan je hier lezen, want voor Zwartekat International hield Wilko een reisverslag bij.

terug naar het overzicht

San Francisco

The Streets of San Francisco 2

Na de pseudo-knuffel met de Amerikaanse beatnikcultuur, de indianenverhalen en een te hoge dosis vuurwater kan ik bijna niets anders doen dan me verslapen. Uitgeteld lig ik in de voorkamer van Johnny op mijn airobed. Mijn hoofd voelt als een tamtam en mijn wensenlijstje van vandaag bestaat uitsluitend uit koffie en cola. Ik scharrel naar buiten op zoek naar een Starbucks. Die blijken er totaal niet in de buurt te zitten en als ik rondkijk snap ik opeens waarom. North Berkeley is best wel een dump. Uiteindelijk vind ik na een continue doorlopende hinkstapsprong wedstrijd over uitgetelde zwervers, een veganistische macro-biologisch verantwoorde lesbo-coffeecorner. Ik krijg een koffie totaal verkeerd, met een non-fat bio-soja melkvervanger en de slechtste tosti ooit voorgeschoteld. Mmmmhhh!!! Dat was precies wat ik nodig had. Ik ben beleefd genoeg om niet meteen het hele terras onder te kotsen en maak me snel weer uit de voeten.

Na twee liter cola ben ik weer enigszins bij zinnen en besluit om naar de stad te gaan. San Francisco is een prachtige stad. Overal heuvels die kriskras over de stad zijn verdeeld en veel mooiere gebouwen dan ik tot nu toe ben tegengekomen. Ik kijk mijn ogen uit, zeker als ik een zwerver zijn hond een pizzaslice zie voeren en twee homo’s tegen hem beginnen te klagen dat dit toch geen dieet voor een hond is. De zwerver kijkt hen vreemd aan en uit zijn tandenloze mond ontsnappen een aantal geluiden die tussen gehoest en kokhalzen blijven steken. De hond kwispelt naar zijn baasje en geniet van de pizza, terwijl het homostelletje hoofdschuddend wegloopt. De pedegrie pall’s zijn gelukkig al weer snel afgeleid door een etalage met Armani-kleding, dus dit incident is godzijdank geen domper op de dag. De Cablecars zijn de attractie van de stad en geven San Fran een zekere mate van authenticiteit die je in Amerika weinig tegenkomt. Ze zitten echter bomvol, dus ik wandel over de steile hellingen van de stad richting Columbus en Fisherman’s Warf. Het is al wat aan de late kant en ik wil nog even langs twee andere comedy clubs, die daar zitten.

Als eerste arriveer ik bij Cobb’s Comedy Club een grote comedy club, waar dik 700 man in kunnen. Ik stel me voor aan de jongen bij de deur en zeg dat ik een vriend van Johnny ben en kan vervolgens meteen doorlopen. Op het toneel staan de Stupids, een groep muzikanten die geforceerd grappig proberen te doen. Het heeft een groot bonte avond-gehalte, maar het veertig plus publiek vindt het schijnbaar wel leuk. Uit beleefdheid ren ik niet meteen de deur uit en probeer een biertje te bestellen. Als dat na een klein half uurtje eindelijk lukt, klok ik hem direct naar binnen en maak me uit de voeten op de klanken van ‘My girl lollypop’. Dit was een muzikaal komisch uitstapje waar zelfs Hans Liberg kromme tenen van zou krijgen. Buiten trek ik de kramp uit mijn voeten en vervolg ik mijn tocht op zoek naar Greenroom Comedy Club. Als ik eindelijk, na drie keer rond het gebouw te zijn gelopen, de ingang van de club vind kan ik nog net de laatste twee acts zien. De eerste is behoorlijk grappig, de tweede praat alleen maar over sperma. Een artistieke keuze waar ik me niet helemaal in kan vinden, maar de plek is prima geschikt voor comedy. Na afloop babbel ik nog wat met de MC en de booker, maar het is te kort dag om daar nog tussen de line-up’s geschoven te kunnen worden. Jammer, want hier in San Francisco heb ik gelukkig net zoals in New York ontzettend zin om te spelen. En het liefst zoveel mogelijk. Iedereen verdwijnt na het optreden in de nacht. Het is te laat om de BART Train terug te nemen, dus ik ben veroordeeld tot rondschuimen in Cisco en de uiteindelijke onvermijdelijke taxi terug.

Als ik over Fisherman’s Warf loop hoor ik klanken van live muziek en besluit de bijbehorende bluestent te vereren met een bezoekje. Dat de blues een terechte muziekkeuze is, blijkt uit de depressieve stemming die in dit etablissement heerst. Van de portier, tot de barman, tot het handje vol publiek blijkt Prozac wederom geen overbodige luxe te zijn in dit land. Het bandje speelt perfect in op de stemming en dat de bassist niet in huilen uitbarst tijdens het optreden is, gezien zijn blik, een wonder. Tot overmaat van ramp besluit een biggetjesachtig schepsel dat het tijd is voor een dansje. Het vrouwwezen in kwestie heeft een heuse bierbuik en vind het nodig om die met veel overgave uit haar te korte t-shirtje te laten flubberen, dat het een lieve lust is. Als een kruising tussen een Sumoworstelaar en een dansende Derwish, tolt de gedaante volkomen ongecontroleerd over de dansvloer. Ze staat er uiteindelijk op dat haar enigszins in plaatsvervangende schaamte gehulde partner meedoet. Het schouwspel begint nu de vormen aan te nemen van een gemimede versie van ‘Lord of the Rings’ en de vloer trilt van al het uitbundig spartelende spek. Dit is waarschijnlijk het dichtste dat ik kom bij een aardbeving in Californië, maar het wordt me opeens zonneklaar dat entertainment in dit land geboren is. A Streetcar named WilkoGniffelend drink ik mijn bier op, om vervolgens hoofdschuddend naar buiten te lopen. Ik neem de laatste Cablecar richting Northbeach en hoef niet eens te betalen. In Northbeach loop ik nog twee kroegen in, tot ik besluit dat het uitgaansleven ook hier niet echt om over naar huis te schrijven is. Ik stap dus maar een taxi in en dit keer is het een Indiase taxichauffeur die totaal niet weet hoe hij me naar huis moet brengen. Leve de diversiteit.

-

Wilko Terwijn

terug naar het overzicht

 

cabaretiers  overzicht | speellijsten | impresariaten | links | festivals Instagram Spotify Twitter Facebook Youtube