www.zwartekat.nl - Verzamelpunt voor cabaret en stand-up comedy
cabaretiers  overzicht | speellijsten | impresariaten | links | festivals Instagram Spotify Twitter Facebook Youtube
Wilko Terwijn trok in de zomer van 2004 door Amerika. Sinds hij in Nederland begon met stand-up comedy, wilde hij altijd al naar Amerika om daar te gaan stand-uppen en nu was het zover. Eerst naar New York, vervolgens naar Cleveland, Los Angeles en San Francisco... Dat was in ieder geval het plan.

Hoe het hem verging kan je hier lezen, want voor Zwartekat International hield Wilko een reisverslag bij.

terug naar het overzicht

San Francisco

The Streets of San Francisco 3

San Francisco HarborAls ik met de gebruikelijke brakheid op zoek ga naar mijn ontbijt, laat ik het lunchcafé de koffiepot links liggen en gok dit keer op een maaltje bij de Japanner. Sushi blijkt een veel betere uitwerking te hebben op een kater dan ik had verwacht. Ik wil vandaag toch nog even naar de stad om ronden te kijken, de sfeer te proeven en misschien wat inspiratie op te doen voor wat grappen. Ik besluit een flink stuk langs de haven te wandelen en kom uiteindelijk terecht op de tourist-trap Pier 39 op Fisherman’s Wharf. Als een volleerd schaap loop ik in de massa mee, haal wat souveniertjes en besluit even te gaan snacken. Ik laat de pretzels, de cinnaminsticks, de hotdogs en de gevulde donuts voor wat ze zijn als mijn oog valt op Bubba Gump.

Bij Bubba GumpBubba Gump is een tempel van Amerikaanse commerciële gecultiveerde middelmaat. Ik moet dit even uitleggen. Je hebt namelijk de film Forrest Gump, een Oscar-vehikel voor Tom Hanks die een totaal onwaarschijnlijke succesvolle mongool speelt, die ergens in feel good-bullshit-film besluit om op garnalen te vissen. Na het succes van deze American dream, kon het haast niet anders dan om mannen in pakken rond een tafel te zetten, zodat er gebrainstormd kon worden over hoe dit flinterdunne niemendalletje nog verder kon worden uitgemolken. Het resultaat is een op Forrest Gump gebaseerde restaurantketen die garnalen in diverse soorten vet en olie flikkeren, om ze vervolgens in een hoog tempo in de toch al uitgezette magen van hun cliëntèle te proppen. Je kunt je voorstellen dat ik dit van dichtbij moest bekijken. Ik val van de ene verbazing in de andere. Ieder tafeltje heeft een bordje met Run Forrest Run, tv’s spelen continue Forrest Gump, het personeel is strenger gedrild dan een bataljon mariniers en het eten bestaat uit grote glooiende heuvels gefrituurde massa, die voor garnalen moeten doorgaan. Ik voel mijn buik uitzetten, terwijl ik aan mijn beklimming begin. Gelukkig hoef ik niet naar de overige klanten te kijken, want er is een uitzicht op het gevangeniseiland Alcatraz in de uitgestrekte baai. Flamingo’s vliegen in formatie langs en maken de ervaring bijna dragelijk. Het serene moment wordt meteen door het overijverige personeel in de kiem gesmoord en ik wordt lastig gevallen door de ober die mij een trivia quiz over, je raad het al, Forrest Gump voorschotelt. Eerste vraag: 'Wat is de achternaam van Forrest Gump?' Voor de helft van de klanten is dit al een lastige. Tweede vraag: 'Wie speelt Forrrest Gump?' Hou vooral even rekening met het feit dat de film op een groot scherm en diverse andere televisies in je ooghoeken continue wordt afgespeeld en er overal foto’s en poppen van Tom Hanks aanwezig zijn. Dit is tevens de vraag waarbij ik het interactieve gedeelte van de ervaring resoluut afkap en me geestelijk voorbereid op de enorme calorieën berg voor mijn neus.

Volgevreten ga ik richting North Berkeley, want Johnny houdt daar later vanavond een Bushbash. Een Bushbash is een avond waar mensen hun anti-Bush sentimenten vrijelijk op een podium kunnen botvieren, omdat er geen enkele gewapende republikein in het publiek zit. Ik kom rond een uur of half acht aan in het appartement, maar ben zo moe van al het vet wat mijn lichaam probeert te verteren dat ik heel even ga liggen. Twee uur later word ik wakker, omdat één van de twee raar uitziende vuilnisbakkenrashondjes, die door het huis van Johnny hobbelen, besluit om uitgebreid in mijn oor te likken. Waarschijnlijk zat er nog wat garnaal in. Johnny, Wilko en JuJuIk bedank JuJu voor de wake-up call en vertrek richting de Bushbash in Berkeley, waar ik precies op tijd kom voor het slotapplaus en de champagne. Op dit post-Bushbash champagnekwartiertje kom ik zowaar intelligente Amerikanen tegen. Ik ben bijna geneigd om er één in een potje mee naar Nederland te nemen. Blaadje sla erin en een paar gaatjes in de deksel en ik heb bewijs voor de twijfelaars thuis. Na de bubbels gaan we nog even naar de Mexicaan, maar dit wordt de eerste keer dat ik niets bestel. Er past simpelweg niets meer in mijn lichaam en ik ben bang dat als ik nog één klein dingetje in mijn snuit prop, dat ik een imitatie doe van de fameuze Monty Python sketch. Ik ben nog steeds dodelijk vermoeid en ik begin te vermoeden dat het door dit land komt. Alles, maar dan ook alles is hier zo hemeltergend vermoeiend.

-

Wilko Terwijn

terug naar het overzicht

 

cabaretiers  overzicht | speellijsten | impresariaten | links | festivals Instagram Spotify Twitter Facebook Youtube