www.zwartekat.nl - Verzamelpunt voor cabaret en stand-up comedy
portret

terug

In de media: Herman van Veen - 8 juni 2005
"In ouderdom geloof ik niet, wel in slijtage. Genetisch heb ik een gezond lichaam, maar ik weet dat er slijtage is. Als ik wel eens met tegenzin op het toneel heb gestaan, had dat altijd te maken met vermoeidheid. In tijden van grote drukte kan ik soms zó godsliederlijk moe zijn - dan denk ik menigmaal, vlak voor de voorstelling begint: kan iemand anders het vanavond doen? Maar als ik daar dan weer sta, valt dat gevoel van me af. Ik ben dan ook niet van plan te stoppen; ik zal zingen tot de laatste noot. Al is de dood van Tommy Cooper, middenin een optreden, natuurlijk nooit te overtreffen. Dat is te mooi geweest. (..) (Over Willem Wilmink) Hij was een van mijn allerbeste vrienden. En met zijn teksten heeft hij mij mede een stem gegeven, terwijl ik zijn taal mede een stem heb gegeven. We hadden veel gemeen. Willem bracht de wereld terug tot iets heel kleins, tot de dingen waar je sjoege van hebt: de wereld van je eigen huis, je eigen buurt. Ik doe dat óók. Het is een groot gemis dat hij er niet meer is, en daarom zal hij zeker een factor in mijn voorstelling zijn. Een Tatsache, een werkelijkheid. Ook in de toekomst wil ik altijd iets van Wilmink blijven zingen. (..) Mijn tournees zijn een reis geworden, die zich elke vier jaar herhaalt. Ik begin altijd in Vlaanderen en eindig vier jaar later in Carré. Maar op elke plek kan iets wat je doet, een andere betekenis hebben. Zelfs een eenvoudig woordje als `bruin'. Als ik dat in Zwitserland zeg, is de associatie: chocola. Maar in zuidelijk Duitsland is de associatie: fascisme. Dat blijft fascinerend."
'60/40' door Henk van Gelder, in: NRC Handelsblad, 7 maart 2005
met dank aan Bumme