www.zwartekat.nl - Verzamelpunt voor cabaret en stand-up comedy
portret

terug

In de media: Veldhuis en Kemper - 12 okt 2010
"De vrouwen hebben de broek aan, de mannen staan in hun hemd. Want wat moeten die mannen nu nog? Bij de Viva krijgt een nieuwe lezeres al jarenlang een vibrator cadeau, maar een opblaaspop bij zes maanden Autoweek - vergeet het maar. Er zijn tegenwoordig zelfs vrouwen die hartaanvallen krijgen: "Ónze ziekte!" (..) Ze begonnen als een mannelijk soort Sex and the City en gingen in de daaropvolgende programma's verder in op allerlei aspecten van Rat Race, relaties en ander trendy getob van deze tijd. Als twee snoeverige prototypes van de moderne man, die echter ook een andere kant lieten zien - een romantische - in de wellustig wiegende liedjes waarmee hun optreden steeds wordt gelardeerd. (..) iets losser in elkaar van voorheen (..) meer conferences (..) en minder toneelachtige dialoogscènes. Dat hapt lekker weg, maar bijt net iets minder dan voorheen."
'Trendy getob en slimme dialogen' door Henk van Gelder, in: NRC, 25 feb 2009

Veldhuis & Kemper kiezen daarbij voor een mooie, dramatische vertelling van twee mannen wier huwelijken lijken gestrand, alle concessies om hun carrièrevrouwen te behagen (..) ten spijt. Hun hunkering naar het herstel leidt tot een hilarische inventarisatie van hun 'verwijfde' bestaan en vervolgens heerlijk haantjesgedrag en borstgetrommel om hun mannelijke dominantie kracht bij te zetten. Daartussendoor krijgen we nog in een uiterst geestig inkijkje in het voorbije leven van de twee, met een gründlich en pünktlich geleid Duits vakantiekamp als hoogtepunt. De zelfspot die Veldhuis & Kemper etaleren, is telkens raak - de deken van doffe berusting en diepe treurigheid die voelbaar over de show hangt, is een prachtige bonus. (..) hoe vet en karikaturaal de cabaretiers hun personages ook aanzetten, de hedendaagse crèmesmerende man met bijgepunte balzak is inderdaad een mietje.
'Heerlijke rake zelfspot bij Veldhuis en Kemper' door Arno Gelder, in: AD, 16 feb 2009

"Het beeld van sterke vrouwen wordt fraai bevestigd door de vrouwelijke muzikale begeleiders uit het jazz- en popcircuit die de over het algemeen welluidende, maar brave Veldhuis & Kemper-muziek een vinnige draai geven. In vorige programma's lieten Veldhuis & Kemper gepolijst confectiecabaret zien: slim en ondeugend. Het gaat nu verder en harder. De typeringen van Remco Veldhuis worden steeds feller. Ze zoeken met scherpe grappen steeds meer de grens op en weten de huilerigheid die bij dit onderwerp op de loer ligt behendig te omzeilen door zichzelf stevig door de mangel te halen."
'Hele samenlevering dreigt onder knoet van de vrouw te komen' door Patrick van den Hanenberg, in: De Volkskrant, 26 feb 2009

"Na een wervelende start in 2003 met de monsterhit 'Ik wou dat ik jou was' bleek dat de mannen ook cabareteske ambities hadden. De uitvoering daarvan bleef aanvankelijk steken in een soort veredeld schoolcabaret. Hoe snel deze kleinkunstenaars zijn gegroeid komt tot uiting in de nieuwe avondvullende show die door bassiste Phaedra Kwant en percussioniste/gitariste Wieke Garcia doeltreffend wordt begeleid. (..) Door hun vakmanschap verwerven Veldhuis & Kemper zich met 'We moeten praten' definitief een plek in het vaderlandse cabaret."
'Positie van de man op de hak genomen' door Paul Lips, in: GPD, 16 feb 2009

"Niet iedereen (zit) te wachten op een stuk of tien liedjes die steevast klinken als die van de vorige show (..). Ook de thematiek (..) is al tot het bot toe afgekloven, niet in de laatste plaats door het duo zelf. Maar net als in de vorige vier voorstellingen walst het duo al deze stekelige kritieken binnen tien minuten weer helemaal plat. De liedjes, muzikale reflecties van de handeling op het toneel, vallen op hun plaats en geven de toeschouwer een paar minuutjes om te recupereren. Want het tempo en de grapdichtheid van de show zijn onvoorstelbaar hoog. En dat maakt 'We moeten praten' tot een bitterzoete muzikale komedie van het allerhoogste niveau."
'We moeten praten', door Ruud Meijer, in: HP De Tijd, 6 mrt 2009

"Meer nog dan het vorige programma Tijd heelt alle zonden is We moeten praten een eenheid. Veldhuis & Kemper zijn beter gaan acteren het tempo van hun voorstelling ligt hoog. De twee voortreffelijke vrouwelijke muzikanten Phaedra Kwant en Wieke Garcia geven de welluidende liedjes zeker iets extra's mee. Bovendien kunnen ze met een enkele blik of verandering van houding langs de zijlijn commentaar leveren op de dialogen tussen de gefrustreerde mannen. Zeer geslaagde voorstelling van een cabaretduo dat na vijf programma's frisser oogt dan ooit."
'Sterk programma over slappe mannen' door Annet de Jong, in: Telegraaf, 17 feb 2009

In de media: Veldhuis en Kemper - 2 mrt 2007
"Opnieuw blijven Veldhuis en Kemper dicht bij zichzelf. De lijn in het kort: twee vrienden hebben elkaar een half jaar niet gezien en praten bij. Er valt ook nogal wat te bepraten, want de een gaat de volgende dag trouwen en de ander heeft intussen een zoon gekregen. Ze draaien om elkaar heen en willen neit meteen het achterste van hun tong laten zien. Dat is spannend om te zien, omdat ze elkaar verbaal de loef proberen af te steken. (..) Tussen die crosstalks zitten liedjes van hun nieuwe cd 'Wat heb je nodig'. De teksten zijn beter dit keer, zorgen niet onophoudelijk voor kromme tenen gelukkig. Zelfs hier en daar een zin om te onhouden. (..) 'Ik ben er komend jaar voor helemaal niemand / vanaf morgen wil ik één jaar van mij af.' (..) Het verhaal is scenisch opgebouwd met hier en daar een uitstapje vol parodieën op onder meer Henk Westbroek, Marco Borsato, Huub van der Lubbe en Jochem Myjer. Om vervolgens snel te concluderen dat mensen nadoen wel heel erg 'Jochem Myjer' is. (..) Maar op de een of andere manier raakt het me niet, ik blijf een beetje wantrouwend. Alsof het té af is. Gelikt is dan misschien het goede woord. Veldhuis en Kemper zijn en blijven reclamejongens, die vorm nu eenmaal heel belangrijk vinden."
'Veldhuis en Kemper dachten over alles wat al te goed na' door Rinske Wels, in: Trouw, 9 dec 2006

"De tijd heelt alle zonden, de nieuwe show van het gouden duo, is een superieure voorstelling, waarin duidelijk wordt dat beide cabaretiers zowel persoonlijk als artistiek enorm zijn gegroeid. Veldhuis en Kemper hebben hun persoonlijke relatie als uitgangspunt genomen, vergroten die uit en gaan er vervolgens op een fantasierijke manier mee aan de haal. Aan het begin van de voorstelling zoekt Veldhuis zijn vriend Kemper schoorvoetend op en in de loop van de avond gaan zij bij elkaar te biecht en wassen elkaar ongenadig de oren. Naast deze therapeutische invalshoek is er ook nog ruimte om op een meer dan hilarische manier de draak te steken met coryfeeën (..) wat niet meegroeide is de kwaliteit van de liedjes."
'Veldhuis & Kemper: top' door Ruud Meijer, in: AD, 1 dec 2006

"(..) ook in Tijd heelt alle zonden, hun derde programma, spelen ze raak geformuleerde dialogen in een strakke toneelmatige montage, spannend belicht en gelardeerd met welluidende liedjes. (..) De beste scenes (..) gaan over de relationele onrust van die mannen, de burn-out van een trendwatcher, de voor- en nadelen van een zwarte Range Rover Vogue, de bedieing van de koffie-automaat op kantoor en het tijdsbeeld van de glossy magazines van tegenwoordig. (..) Minder geslaagd vind ik een paar parodietjes op een volkszanger en op andere vocale aanstellers, die de voorstelling blijkbaar moeten opvullen (..) Het is maar goed dat Veldhuis & Kemper daarna toch weer terugkeren naar hun thema."
'Spitse samenspraakjes van modieuze mannen' door Henk van Gelder, in: NRC Handelsblad, 5 dec 2006

"In Tijd heelt alle Zonden wordt meer geacteerd en minder gezongen dan voorheen. De liedteksten zijn nog altijd even harmonieus, rond en vlak. (..) Deze vloeiende niemendalletjes vormen in elk geval een welkomende afwisseling met de weinig verheffende dialogen. Maar hun presentatie en acteertalent groeit met dank aan regisseur Geert Langeveen. De voormalige reclamejongens stoppen steeds meer authenticiteit in hun theaterproduct. Ze zijn in tegenstelling tot enkele jaren geleden rustiger en geloofwaardiger. (..) Dat het met de humor nog niet helemaal wil lukken, neemt het publiek voor lief. (..) Veldhuis en Kemper hebben een eigen plek in het theater verworven. Zij blijven zingen en spreken in clichés maar doen dit steeds overtuigender."
'Veldhuis en Kemper groeien als acteurs' door Marion Groenewoud, in: GPD, 14 dec 2006

"Van de liedjes ben ik geen fan - het zijn nogal zoetsappige, ongevaarlijke nummers over levens- en liefdesgeluk. Ze tappen uit hetzelfde vaatje van gevoelige melodietjes en semi-filosofische teksten. Maar goed, de liedjes zijn zeer in de minderheid, het draait in deze derde show om het verhaal (..) Veldhuis en Kemper mogen dan geen topacteurs zijn, hun verhaal klopt wel. Hun grappen over huwelijk, vreemdgaan, zwangere vrouwen, zijn herkenbaar en scherp. Ze zijn als karakters geloofwaardig omdat ze in hun thematiek dicht bij zichzelf blijven. (..) Heerlijk absurdistisch is Veldhuis' vertellen over zijn bezoek aan de hoeren. En zeer geslaagd is Kemper in zijn rol als reclameboy. (..) Zijn verhaal is supergelikt, maar snijdt door de maatschappijkritische lading wel hout. En dan is die reclametaal wel erg grappig. (..) Je zou hun werk vinex-cabaret kunnen noemen: het is niet bijster verrasend, maar wel goed gemaakt en populair bij een groot publiek."
'Twee dertigers die worstelen en genieten' door Merijn Henfling, in: Het Parool, 17 feb 2007

In de media: Veldhuis en Kemper - 24 dec 2003
"De karakters die Veldhuis en Kemper neerzetten - financieel geslaagde yuppen met de juiste schoenen maar de verkeerde vrouw - ztten hen ogenschijnlijk dicht op de huid. Daardoor komt het thema van de voorstelling - de dunne scheidslijn tussen echt en nep - volledig tot zijn recht en is 'De geur van' vrijwel voortdurend spannend om naar te kijken. Pas tegen het eind nemen ze, iets te gekunsteld naar mijn smaak, afstand van de inhoudsloze yuppen. (..) Wie dacht dat Veldhuis & Kemper het slappe alternatief vormden voor Acda & De Munnik komt bedrogen uit. Het talent dat ze in 'De geur van' tentoonspreiden smaakt naar nog veel meer." 'Veldhuis en Kemper zijn nu terecht hot' door Martin Hendriksma, in: Haarlems Dagblad, 27 november 2003
met dank aan: Bumme