portret

terug

In de media: Bram Vermeulen - 26 apr 2005
Afgelopen weekend werd in het Koningstheater te Den Bosch hommage gebracht aan Bram Vermeulen. BN/De Stem sprak vooraf met zijn vrouw, regiseusse Shireen Stooker en zijn dochter, zangeres Katarina Vermeulen. De Volkskrant deed vervolgens verslag.

Het overlijden van Bram in zijn slaap, vorig jaar september, komt voor iedereen als een schok. Zijn werk laat hij na als troost. (..) Samen werken Shireen en Katarina aan 'De laatste ronde', een driedaags eerbetoon aan Vermeulen in het Koningstheater in Den Bosch. (..) Strooker schrikt als directeur Frank Verhallen van het Koningstheater haar kort na de begrafenis van Bram vraagt voor het eerbetoon. (..) 'Dat is heel erg slikken', vertelt ze, maar ze stemt toe. 'Het is een zeer speciale, aparte opdracht die voor mij alles verlicht, ondanks moeilijke momenten. Het is letterlijk iets waar hij ook van geniet.' Ze zegt het in de tegenwoordige tijd, alsof Bram er nog is. (..) Katarina vertelt dat haar vader een soort haat-liefdeverhouding heeft met de dood. Zij beaamt dat Bram in zijn werk veel met de dood bezig is. 'Wat dat betreft heeft hij ons goed voorbereid,' glimlacht ze. 'Hij heeft altijd gezegd: ik ben niet bang om dood te gaan, wel voor de manier waarop.' Ze bewondert de manier waarop Bram zijn eigen angsten onder ogen ziet. 'Bang rijmt op Bram', zegt hij dan. (..) Strooker vindt Bram Vermeulen een van de grootste tekstschrijvers in de Nederlandse muziek. 'Bram kan denken in de breedte. Verwerkt zijn eigen ervaringen en waarnemingen. Hij denkt van heel klein tot de complete kosmos. Voor mij is hij een grootmeester in de kernachtigheid. Door weg te laten wat je verwacht, komt hij toch of juist tot wat hij wil vertellen. (..) Aan de hand van alledaagse beelden zet hij feilloos vreugde en verdriet neer. En dan is het natuurlijk ongelooflijk knap hoe hij dat op muziek zet.'
'Eerbetoon Bram Vermeulen: ik ben niet echt dood moet u weten' door Mieske van Eck, in: BN/De Stem, 21 apr 2005

"Het publiek in het koningstheater kreeg een mooie mix voorgeschoteld van Vermeulens mooiste liedteksten, vertolkt door de allerbeste chansonniers van vaderlandse bodem. Onder anderen Paul de Munnik, Maarten van Roozendaal, Stef Bos, Stijn van der Loo, Alex Roeka en Gerard van Maasakkers en goede vrienden als Jochem Myjer, Fay Lovski, het duo Mich en Raf Walschaerts (Kommil Foo) en Peter Heerschop en Viggo Waas (NUHR) reisden er dit weekeinde voor naar Den Bosch. (..) Vermeulens echtgenote, de regisseur Shireen Strooker, smeedde de compilatie tot een aantrekkelijke en volwaardige, zeker drie uur durende voorstelling vol hoogtepunten. (..) Vermeulens dochter Katarina blijkt een voortreffelijk zangeres die bovendien in temperament, zangtechniek en timing als twee druppels op haar vader lijkt. Maarten van Roozendaal laat de chaos uit 'Polonaise'onnavolgbaar tot leven komen en als Peter Heerschop 'Leeg' zingt - een lied over een vader die een kind verliest - neemt een indrukwekkende stilte bezit van de zaal als de overtreffende trap van een ovationeel applaus. (..) Nauwelijks ruimte voor uitbundig applaus, geen plek voor anekdotes, sentiment en pathetiek. Het moest een eerbetoon worden maar zonder dat iedereen herinneringen gaat ophalen."
'Geen plek voor anekdotes en pathetiek' door Alexander Nijeboer, in: , 21 apr 2005
-lees het gehele artikel
met dank aan Bumme en Alexander Nijeboer

In de media: Bram Vermeulen - 30 jan 2004
Het Rotterdams Dagblad sprak met Bram Vermeulen over zijn theaterprogramma's en de CD 'Mannen'.
"Wie Vermeulen interviewt moet alle zeilen bijzetten. Morfologische velden, de quantumtheorie, de vorderingen van het onderzoek naar de anti-zwaartekracht en de laatste stand van de wiskunde vliegen je om de oren in een soort Theorie Over Alles. Voor Vermeulen is een wetenschappelijke verklaring van reïncarnatie nabij. Het zijn opvattingen die hem de reputatie van 'zweefkees' hebben gegeven. 'De mensen die dat beweren zijn soms dezelfden die geloven dat er ooit iemand over het water gelopen heeft. Ik heb juist behoefte aan logica, ik heb een hekel aan mensen die onzin beweren.' (..) Vermeulen heeft zeker geen hekel aan mannen, ondanks de kritische noten in zijn liedjes over zichzelf en zijn seksegenoten. 'Ik heb de soort wel hoog staan, zeer hoog. Maar ik vind dat we niet zo hoog van de toren moeten blazen. We zijn juist leuk omdat we het niet kunnen, toch? We gaan toch niet beweren dat we echt de wereld kunnen besturen? Daar kunnen we namelijk geen hout van. En we gaan toch niet beweren dat we het echt voor elkaar hebben, en dat alles reilt en zeilt omdat wij zo goed zijn?' Niet dat de redding van de vrouwen te verwachten is. Het gaat, vindt Vermeulen, juist om de verschillen. 'Die verschillen tussen mannen en vrouwen vind ik fantastisch, daarom ben ik hier als man op aarde gekomen. Anders was ik wel vrouw geworden.'"
-Bram Vermeulen, grossier in antieke kunsten
Door Kees Groenenboom, in: Rotterdams Dagblad, 29 jan 2004

In de media: Bram Vermeulen - 26 jan 2004
Ook Bram Vermeulen ergert zich aan de huidige ontwikkeling van het cabaret.
"'Vroeger was cabaret niet a priori om te lachen. Het publiek kreeg een flinke lading maatschappijkritiek over zich heen. Het cabaret wordt nu steeds grover, sneller en harder. Hetzelfde hebben we in de popmuziek gezien: ook de popmuziek werd steeds harder. Daar is het breekpunt al geweest, daar is weer plaats voor poëten.'"
Daarnaast speelt Vermeulen dit seizoen twee voorstellingen.
"Vermeulens huidige voorstelling Zonder titel is een intiem en persoonlijk programma. In Mannen maken oorlog toont hij zich van zijn meest geëngageerde kant. 'Het beleid van Israël en Amerika maken mij boos. Palestina is bezet, die mensen kunnen al generaties helemaal niets. Dan hoef je niet verbaasd te zijn, dat er Palestijnen zijn die een bom op hun borst binden en een café inlopen. Het slotnummer van Mannen maken oorlog heet 'Het verschrikkelijke inzicht'. Dat lied gaat over het inzicht dat wij mensen eigenlijk oorlog willen. Waarom voeren we oorlogen en lossen we die conflicten niet op?'"
-'Cabaret wordt grover en harder'
Door Alexander Nijeboer, in: De Volkskrant, 19 jan 2004
(gratis registratie noodzaak)
met dank aan: Bumme