portret

terug

In de media: NUHR - 15 mrt 2011
"In een vervallen repetitieruimte komen ze na twaalf jaar weer bij elkaar. Nee, natúúrlijk niet voor het geld, het gaat om de muziek. In de band speelden en spelen de gebruikelijke ruzies: geld, drank, vrouwen, ego. In willekeurige volgorde. Wat dat betreft is er in de tijd die ze uit elkaar waren niet gek veel veranderd. Vervolgens wordt een geraffineerd spel gespeeld met in de hoofdrol de media. Alles voor aandacht, cd-verkoop en een volle concertzaal. (..) Hoewel de mannen zich dit keer 'beperken' tot de vorm, is 'Het werkt wel!' eigenlijk een 'ouderwetse' NUHR-voorstelling, helemaal toegesneden op de tijdgeest. De uitgebluste muzikanten die over de houdbaarheidsdatum heen nog één keer willen knallen zijn daardoor extra aandoenlijk, hun struggle in het leven tussen geld, liefde en geluk evenzeer. Hun twaalfde programma is dus weer helemaal raak."
'NUHR schiet weer raak' door Rinske Wels, in: Trouw, 11 nov 2010

"Joep van Deudekom, Peter Heerschop en Viggo Waas spelen, samen met de mee-acterende muzikanten Eddie B. Wahr en Kees van der Vooren, een rockbandje dat een reŁnietournee gaat maken. (..) Ook nu worden er weer gehaaide grappen gemaakt in allerlei compacte samenspraakscènes (..) Maar het geheel is minder sterk dan veel vorige programma's. Het is, in samenwerking met hun vaste regisseur Titus Tiel Groenestege, wat losser dan voorheen in elkaar gezet en vertoont ook freewheelende scènes die nauwelijks doel treffen. Misschien is het omdat we de wrijvingen binnen zo'n bandje al zo vaak hebben gezien. Of misschien vertrouwt NUHR ditmaal iets te veel op een lachgraag publiek."
'Bekende wrijvingen' door Henk van Gelder, in: NRC, 17 nov 2010

"Amsterdam Rockers op leeftijd. Dat heeft altijd iets tragisch, zeker als ze na jaren een reŁnie organiseren. (..) Ooit waren ze zeer succesvol, en nu komen ze nog een keer bij elkaar, om - ja, waarom eigenlijk? (..) Echt duidelijk wordt het niet, zoals het nieuwe programma van NUHR de bezoeker met wel meer vraagtekens achterlaat. (..) Waar NUHR eerder toneelmatige cabaretprogramma's maakte die scherp de tijdsgeest troffen, is deze voorstelling hooguit een verzameling komische sketches rondom een gammel plotje. Het lichtplan is ronduit beeldschoon en de liedjes klinken lekker. Onaardig is het absoluut niet, maar echt scherpte of stevige zelfreflectie ontbreekt. Gaandeweg dringt de vraag zich op: wat willen ze nu precies vertellen? (..) juist de sleutelscène waarin het echt spannend zou kunnen worden, namelijk het moment waarop Heerschop de onderlinge spanningen wil bespreken, verzandt in flauwe grappenmakerij. Het was een mooi moment geweest (..) de onderlinge verhoudingen op scherp te zetten. Nu blijft het ongevaarlijk amusement, en daarmee valt het vijftal in de kuil die het zelf gegraven heeft."
'Het werkt wel! van NUHR werkt niet helemaal' door Merijn Henfling, in: Volkskrant, 16 nov 2010

"De nieuwe voorstelling van NUHR gaat over de commerciële glamourwereld, over de oppervlakkigheid van de media en het schaamteloos misbruik maken van free publicity. De wereld is in de ogen van NUHR vervallen tot louter schijn en vorm. Een tweede thema, onvermijdelijk bijna, is de ouder wordende jongere, want de mannen van NUHR zijn al vanaf 1987 samen en inmiddels (bijna) vijftigers. (..) een vrolijke, energieke voorstelling waar de levenslust en de zelfspot van afspat, al is het draadje, waar alles aan opgehangen wordt, flinterdun. Eigenlijk een beetje te dun want je zou verwachten dat in deze tijd waarin toch wel het een en ander te halen valt, er hier en daar een wat kritischer geluid zou klinken. (..) Natuurlijk, de hysterie rondom de dood van bekende Nederlanders, kan je met recht parodiëren. Het werkt hier niet, omdat de vorm ten koste gaat van de inhoud. De kat bijt zichzelf in de staart. Ook in de lullige grapjes rond de onvermijdelijke midlife crisis wordt wel heel gemakkelijk gescoord. Al werkt het wel, de volgende keer toch graag weer iets dieper graven."
'De wereld is in de ogen van NUHR vervallen tot louter schijn en vorm. Maar of dat werkt?' door Ruud Buurman, in: Cultureel Persbureau, 18 nov 2010

In de media: NUHR - 9 jan 2008
"De zaak staat meteen op scherp. Een metershoog geprojecteerd gezicht - dat van regisseur Han Römer kan worden herkend - zegt ons de zondvloed aan. Alleen in de hoger gelegen gebieden kunnen nog mensen overleven. Maar die zullen dan dus wel zorgvuldig moeten worden geselecteerd. Op nut. De nieuwe mens is de nuttige mens, luidt het sinistere motto van Natuurlijke selectie, het nieuwe programma van het cabaretkwartet NUHR. En dat wordt raak en hardhandig uitgewerkt, tot in verstrekkende consequenties. (..) Om na een bizarre woordenwisseling over de gevolgen van de klimaatveranderingen en een zotte sketch bij een overijverig veiligheidspoortje, uit te komen bij de rode draad: de oprichting van de Partij van het Nut, die het thema in de praktijk brengt. (..) Alleen een paar platvloerse scènes over vrouwen zijn een stijlbreuk tussen (..) intelligente staaltjes van satirisch cabaret. (..) De grote kladde-radatsch is de finale van een van de beste programmas die NUHR ooit heeft gemaakt."
'Intelligente staaltjes van satirisch cabaret' door Henk van Gelder, in: NRC Handelsblad, 16 apr 2007

In de media: NUHR - 16 apr 2007
"Natuurlijke selectie is in veel opzichtende overtreffende trap van wat eerder werd gemaakt door de formatie, bestaande uit Joep van Deudekom, Peter Heerschop, Viggo Waas en Eddie B. Wahr. Het maatschappelijke thema is nog grimmiger uitgewerkt dan in Over de top. Bovendien is de voorstelling nog toneelmatiger dan voorheen met een doorlopend verhaal en sporadisch gebruik van sketches. In Natuurlijke selectie moet, als gevolg van de klimaatverandering, het aantal mensen op de overvolle aarde worden verminderd. De Partij van het Nut wil dat alleen mensen met maatschappelijk nut de selectie overleven. Het leidt tot een tribunaal waar maatschappelijk nuttelozen tot een andere wereld worden veroordeeld. Natuurlijke selectie is een gitzwarte aanklacht tegen het superioriteitsdenken en doet op bepaalde momenten denken aan George Orwells Animal farm. (..) (Directeur van het Bossche Koningstheater, Frank Verhallen:) 'NUHR is de grenzen van het cabaret voorbij (..) Vroeger was NUHR echt cabaret, nu niet meer. (..) NUHR wil zinvolle dingen zeggen (..) Voor hen is toneel nu de ideale vorm.'"
-lees hier het volledige artikel
'Het cabaret voorbij' door Alexander Nijeboer, in: De Pers, 13 apr 2007

"Verwijzingen naar huidige bestaande politieke partijen en hun leiderschap, arrogantie politieke spelletjes, manipulaties en machtsmisbruik liggen voor het oprapen. De kijk van NUHR op de menselijke soort is bepaald geen positieve en dat wordt ook in Natuurlijke Selectie op soms pijnlijke wijze uitgevent. De vraag die bij voortduring wordt gesteld is: zal het wel zo'n vaart lopen met dat broeikaseffect? Kunnen we niet nog allerlei drogredenen verzinnen om toch vooral maar geen persoonlijke consequenties te trekken uit de dreigende voorspellingen? Voor wie, zoals vele, vooral jonge bezoekers zaterdag na afloop, teleurgesteld constateert dat het een 'zwaar programma' is, waarbij ze zo weinig hebben gelachen, is dit programma paarlen voor de zwijnen. Het is waar dat de voorstelling soms heftig 'indut', maar ze heeft talrijke hilarische zijsprongetjes. (..) Het cabaret van NUHR vloert de tijdgeest en is geen amusement van een paar grapjurken bij wie je je verstand op nul kunt zetten."
'Vier heren van NUHR selecteren nuttige mens' door Ruud Buurman, in: Brabants Dagblad, 16 apr 2007

In de media: Vendetta - 9 december 2005
De Telegraaf sprak met De Ploeg:
"Zo eens in de drie jaar komen de zes mannen bij elkaar om een voorstelling te maken, waarna ze zonder problemen de grote zalen van vele schouwburgen vullen. De Ploeg staat inmiddels garant voor een geheel eigen stijl die enorm aan slaat. Volgens Viggo Waas komt dat mede doordat de voorstellingen zich in een schemergebied tussen drama en komedie bevinden. 'Je zou het toneelmatig cabaret of cabaretesk toneel kunnen noemen. In ieder geval blijken de mensen deze mengvorm erg leuk te vinden.' Voor de nieuwste productie 'Vendetta' dienden de films van 'The Godfather' als uitgangspunt. Waas: "Het was een bijna logische stap in onze reeks familiedrama's. Zo'n maffiafamilie is natuurlijk een dankbaar onderwerp. Het verhaal dringt zich gewoon aan je op. Je kunt alle clichés aan bod laten komen; de Don die overlijdt, waarna er een opvolger moet komen. En natuurlijk de enorme strijd die er dan binnen die familie losbarst.' (..) Najib Amhali moest wel even wennen aan de hectische werkmethode. "Had ik keurig netjes de teksten uit mijn hoofd geleerd, kwam je 's morgens het repetitielokaal binnen, lag er alweer een nieuwe versie van het script klaar. Hadden die jongens 's nachts gewoon weer nieuw materiaal zitten uittikken. (..) Volgens Viggo Waas was iedereen er tijdens de aanloop wel van doordrongen dat er niet te veel kon worden aangerommeld. 'Je kunt niet met negen mensen maar wat aanklooien. Dan wordt het een zooitje.'"
-lees hier de gehele tekst
'Magische Mengeling' door Esther Kleuver, in: De Telegraaf

"Vendetta is een snel gemonteerde parodie. Voor psychologisch spel of uitgewerkte karakters is geen ruimte. Filmisch, cabaretesk en misschien wel kluchtig: dat was de bedoeling, en daarin is het gezelschap geslaagd. (..) Najib Amhali speelt Mo de Turk, een rijzende ster aan het criminele firmament. Bij een grote afrekening doet hij in zijn eentje alle geluidseffecten: beatboxer Amhali produceert in razend tempo een arsenaal vuurwapens, een helikopter en voetstappen. Een perfect getimede scene, zoals de voorstelling er meer kent. (..) De familie Calderone is een stel losers bij elkaar. Ze handelen in ponyvlees. In een prachtig decor van geslachte karkassen wordt duidelijk hoe de familie de stad in zijn greep houdt. Als de Don ernstig ziek wordt, is dat het begin van de ondergang. (..) Bovenal lof voor deze dwaze interpretatie. De recente afrekeningen in het criminele milieu komen op hilarische manier terug in een begrafenisscene (..) en zo komt De Ploeg weer met het juiste toneelstuk op het juiste moment."
-lees hier de gehele tekst
'Vendetta is snelle, filmische parodie' door Merijn Henfling, in: Het Parool, 1 dec 2005

"Bakken met geld worden verdiend in een wereld van vleesbaronnen, vastgoedspeculanten, orgaanhandel en mensensmokkelaars. Wie de heren en dames 'Calderone' daarbij ook maar een strobreed in de weg legt, kan de kogel krijgen. De Ploeg gaat uiteraard nog paar stapjes verder dan dat en neemt een absurdistisch loopje met die extreme moordlust en illegale praktijken waar 'La Familia' om bekend staat. (..) De Ploeg laat geen moment oningevuld. Humor en scherpe dialogen wisselen zich constant af met beweging en actie. Wat dat laatste betreft zijn vooral de synchrone en perfect uitgevoerde choreografieën tijdens de zogenaamd bloederige schietpartijen bewonderenswaardig."
-lees hier de gehele tekst
'Geen seconde rust tijdens Vendetta - De Godvader Deel IV' door Grieteke Meerman, in: Spits, 5 dec 2005

"Het resultaat is, hoe dan ook, een filmisch gemonteerde, razendsnelle reeks korte scenes met een spervuur van grappen: ,,Mag ik even afrekenen?'', een geweersalvo en de volgende scene. En de quasi-achteloze speelstijl maakt dat zelfs de slapste grappen (,,de Don heeft 't koud, waar is de Don z'n dekbed?'') aan de pret niets afdoen. Integendeel. Diepgang hoeft men er niet in te zoeken. Behalve een wijsgerig praatje van Amhali over machthebbers die nooit op hun hoogtepunt stoppen - ze maken allemaal een neergang mee - is Vendetta voornamelijk om te lachen. (..) Een enkele knipoog naar de recente liquidaties in Amsterdam, een briljant nummertje verwarring over de bijnamen die in maffiakringen opgeld doen, en nog veel, veel meer. In een tempo dat in dit geval moordend mag worden genoemd."
-lees hier de gehele tekst
'Razendsnelle reeks maffiagrappen' door Henk van Gelder, in: NRC Handelsblad, 1 dec 2005

In de media: NUHR - 22 jan 2004
"Met Over the Top zet NUHR een cabaretesk horrorsprookje op de planken dat twee uur lang zonder pauze voortraast en het cabaret ontstijgt. Een horrorsprookje dat ons leert dat wie de wereld wil verbeteren, het beste bij zichzelf kan beginnen. En dát is op de valreep toch nog een ideologische waarheid die niet over the top is en tot het eind der tijden zal blijven bestaan."
'Horrorsprookje ontstijgt cabaret' door Ruud Meijer, in: Algemeen Dagblad, 23 dec 2003
met dank aan: Bumme

In de media: NUHR - 6 jan 2004
"Je weet niet wat je meemaakt in die twee uur. Het kwartet (naast Viggo Waas, Peter Heerschop en Joep van Deudekom heeft ritmewonder Eddie B. Wahr een vaste plek gekregen, en terecht) laat het publiek alle hoeken van de zaal en alle donkere uithoeken van de ziel zien. Die jongens van NUHR waren al zo verrekte goed. En zij worden steeds beter. Zij hebben steeds meer te vertellen en zijn steeds inventiever in het vinden van een vorm om hun woede in te gieten. (..) De leden van NUHR hebben zich de laatste jaren ontwikkeld tot culturele veelvraten in de meest positieve zin van het woord. (..) Die breedheid betaalt zich dubbel en dwars uit in Over de Top. Het is een gitzwart, maar zeer humoristisch programma. Beter kun je het op dit moment waarschijnlijk niet krijgen."
'NUHR heeft steeds meer te vertellen' door Patrick van den Hanenberg, in: De Volkskrant, 10 december 2003
met dank aan: Bumme

In de media: NUHR - 30 dec 2003
Lofuitingen alom voor 'Over de top', de nieuwe voorstelling van NUHR.

"Het nieuwe programma van NUHR is, kortom, een voorstelling die zwartgallige grappen maakt over het einde der tijden - met een pulserend geluidsspoor vol vertienvoudigd flipperkastkabaal. (..) Gevieren vertonen ze in Over de top, in een strakgespannen regie van Ploeg-collega Han Römer, een hogesnelheidsmontage van veelal ultrakorte scènes vol verbaal spierballenvertoon. Ik zal niet beweren dat ik alles heb kunnen duiden, maar een probleem lijkt me dat niet: soms is een grap goed genoeg om geen betekenis te hoeven hebben. En in het decor van mat zilver staat een lopende band, als in Modern Times, die de mannen in hun lange jassen ook visueel prachtig in beweging houdt. Maar na een uur gaan de uniformjassen uit, de badjassen aan, en de tempi een paar versnellingen lager. Dan komt er een heel andere voorstelling, meer in de stijl van de vorige NUHR-programma's, met soepel in elkaar overlopende sceŐÄnes over vriendschap en relaties, en een paar welluidende liedjes. Ook mooi, al zijn niet alle twistgesprekjes opgewassen tegen het heftige begin. Maar in het slotlied is de allure weer volop terug. Het is de triomfantelijke finale van een productie die zindert van energie."
'Verbaal spierballenvertoon' door Henk van Gelder, in: NRC Handelsblad, 9 december 2003

"Het eerste deel gaat over de grote boze buitenwereld, waartegen vier bewakers ten strijde trekken. Met harde hand proberen ze de normen en waarden te handhaven, in een land waar alles gekmakend snel gaat. Dat is de kapstok, die ook ruimte biedt voor gekkigheid over decadente Romeinen, Jihad-strijders en dino's. In het tweede deel verwisselen de bewakers hun lange jassen voor badjassen. In de kleedkamer van het bureau bespreken ze hun persoonlijke leven, en dan is snel duidelijk dat ook daarmee veel mis is. Eigenlijk gaat de voorstelling over, zoals NUHR het zelf treffend formuleert, bewakers in een rotte buitenwereld die zelf ook een rotte binnenwereld blijken te hebben. (..) (Het is) bewonderenswaardig dat Joep van Deudekom, Peter Heerschop en Viggo Waas nooit de gemakkelijkste weg kiezen. (..) nu koos de groep een slimme vorm om zich uit te spreken over het hedendaagse Nederland."
'NUHR kiest nooit de makkelijke weg' door Merijn Henfling, in: Het Parool, 9 december 2003

"Een kleine greep: zelfmoordcommando's, schietpartijen op de openbare weg, de huisdierenopsporingsdienst op zoek naar de hobbykip, een stel verveelde, decadente Romeinen, begripvolle voetbalhooligans, de kruiperige sportpers na een wedstrijd van het Nederlands elftal, Russische roulette met bierblikjes, dinosaurussen die uitsterven omdat het laatste vrouwtje is opgevreten, de man die kinderboeken leent, Eddy de man die durft te zeggen wat een ander niet durft, een oorverdovende wals der vermoorde wereldleiders. (..) Als aan het einde van de dag Balkenendes troetelbrigade de lange jassen in de kleedruimte verruilt voor de badjassen, blijken de heren prive uit een heel ander hout gesneden dan ze op straat willen doen geloven. De predikers van normen en waarden belazeren hun vrienden al jaren (..) Niet alleen buiten is het verrot, binnen is het misschien nog wel erger." 'Humor en oprechte woede bij NUHR' door Ruud Buurman, in: Haagsche Courant, 13 december 2003

"In dit (eerste) gedeelte zitten ook de zeer actuele grappen en crosstalks. In dit zwarte gedeelte gaat het over de wereld van nu, de krant van vandaag en gisteren. De Lange Jassen leven buiten in een totale vorm-wereld. Om dat te illustreren, blijken ze ook nog geen logo hebben, maar dat komt nog. Dit alles geeft een verontrustend beeld van onze maatschappij, we worden er nog even fijntjes aan herinnerd dat het allesbehalve koek en ei is in deze wereld. (..) NUHR gaat in dit programma letterlijk over de top, maar vliegt niet uit de bocht. Ze hebben er juist een enorm intrigerend schouwspel van gemaakt. Allesbehalve vrolijkstemmend, dat wel. De buitenwereld mag dan rot zijn, binnen rot het ook. Maar er komt geen oplossing. Het zwarte mens- en wereldbeeld van de mannen word je zo maar al te zeer duidelijk. Verontrust verlaat je de zaal, maar wel met een prachtige voorstelling nog nagloeiend op je netvlies, in je oren en in je gedachten. Puur cabaret zoals het hoort." 'Puur cabaret zoals het hoort.' door Rinske Wels, in: Trouw, 10 december 2003
met dank aan: Bumme