portret

terug

In de media: Jan Jaap van der Wal - 15 okt 2008
"Jan Jaap van der Wal, cabaretier en stand-upcomedian, is een scherp waarnemer en denker, een man die zijn voorstellingen (..) Het fileermes heeft de angry young man dit keer helaas in de keukenla laten liggen. Maar Van der Wal mag dan met dit programma niet in topvorm en niet zo scherp zijn als we van hem zijn gewend zijn, een 'gewone' exercitie van hem is het nog altijd waard gehoord te worden. Het toneelbeeld is fraai: er staat een oud bestelbusje waarmee de stand-upcomedian het land doorkruist om het volk een spiegel voor te houden. Op het dak zit gedurende de gehele voorstelling de Italiaanse gitarist Edoardo Righini, die veel van zijn verhalen begeleidt. In anderhalf uur zapt Van der Wal van het ene verhaal naar het andere. (..) Het zijn verhalen die geen ander doel lijken te hebben dan amuseren. Toch zijn er wel degelijk enkele die kracht bijzetten aan de twee thema's waaromheen de voorstelling is opgebouwd: onze cultuur, die ons volgens Wilders en Verdonk wordt afgepakt, en het door hen aangewakkerde wantrouwen, dat de verhoudingen in het land danig aan het verzieken is. Maar cultuur is niets tastbaars. Hoe kun je die dan afpakken? Die brokkelt af door eigen handelen, vrijwel niet waarneembaar, als een ijsberg die onder water smelt. Een samenleving waarin we elkaar vertrouwen en die boosheid en wantrouwen afwijst, heeft volgens Van der Wal een onaantastbare cultuur."
'De linkse directe is minder venijnig' door Ruud Buurman, in Parool, 8 okt 2008

"Zelf zegt hij: 'Ik doe een poging om erachter te komen hoe de wereld in elkaar zit en hoe ik zelf in elkaar zit.' Bij een poging blijft het want er gebeurt te veel dat onbegrijpelijk is. Behendig zwiert Van der Wal van licht naar serieus en terug. Dat doet hij heel relaxed, met een fluwelen handschoen. Het bijtende, vileine en tegelijkertijd passievolle dat zo overrompelde bij 'BSUR' ontbreekt. Nergens wordt het publiek geconfronteerd met zijn eigen gedrag, zijn eigen dommigheden, iets dat in de vorige show wél gebeurde. Van der Wal lijkt het allemaal minder te interesseren. Lijkt, want ik kan me dat niet voorstellen. De boosheid die hij vroeger had, is omgeslagen naar relativering. Zo wil hij niemand meer voor paal zetten op de eerste rij - 'Die fase heb ik gehad' - en houdt hij juist een pleidooi voor de verbeelding. De verhalen in 'Zonder band' gaan vooral over de cabaretier zelf. Over zijn de eerste voetbalwedstrijd die hij zag, over zijn arrestatie voor de deur van zijn huis en zijn ontmoeting met Rita Verdonk. En verder is Van der Wal blij. Blij met zijn leven, blij met zijn nieuwe huis en zijn geliefde, blij dat zijn jongensdroom - cabaretier worden - is uitgekomen. Hij wil terug naar de tijd dat je nog iemand kon vertrouwen en dat leuke, normale mensen de norm waren in plaats van de hufters waar nu het beleid op wordt gemaakt. Geen grove, seksistische taxichauffeurs"
'De angel lijkt eruit bij Jan Jaap van der Wal' door Rinske Wels, in Trouw, 11 okt 2008

"Van der Wal hekelt de mentaliteit dat mensen maar al hun frustraties van zich af schelden, fulmineert tegen het politieke uitgangspunt dat buitenlanders ons onze cultuur afnemen en vindt dat we nauwelijks nog onze verbeelding gebruiken bij het oplossen van problemen. (..) Ten opzichte van zijn oudejaarsconference en de succesvoorstelling BSUR is Van der Wal als theaterpersoonlijkheid gegroeid. De zeggingskracht is gebleven, net als de goede grappen, de woede heeft plaatsgemaakt voor vaak mooie, schijnbaar nonchalant vertelde anekdotes. (..) Van der Wal laat de spanningsboog van zijn voorstelling met niets-aan-de-hand-conferences soms wat te nadrukkelijk inzakken en dan wordt het saai. De scherpte mag dan hier en daar niet optimaal zijn, de anekdotes zijn ingebed in prachtige gitaarmuziek van Eduardo Righini en ook de vormgeving van de voorstelling is wondermooi. De woede heeft plaatsgemaakt voor mooi vertelde anekdotes."
-lees het volledige artikel
'Van der Wal is gegroeid' door Alexander Nijeboer, in De Pers, 14 okt 2008

In de media: Jan Jaap van der Wal - 14 okt 2008
"In zijn nieuwe programma Zonder band verwoordt hij het onomwonden: Ik doe een poging om er een beetje achter te komen hoe de dingen in mekaar zitten. Ik zal niet zeggen dat Van der Wal daar heel ver in komt. Maar het maakt hem wel intrigerend. Omdat hij onder zijn rake grappen en onder zijn meeslepend vertelde verhalen de suggestie van een oprecht engagement weet te wekken. (..) Hooguit is het jammer dat hij een onderwerp waaruit een bijtende boutade zou kunnen voortkomen, soms iets te snel los laat om weer over iets anders te beginnen. Vaker doorbijten zou zijn optreden nog beter maken. (..) Comedians zijn doorgaans figuren die louter met een microfoon in de hand op het podium staan en zich zelden bekommeren om zoiets als een theatrale vormgeving. Echte theatermakers zijn in dat genre nauwelijks te vinden. Ook wat dat betreft is Jan Jaap van der Wal een uitzondering."
'Jan Jaap van der Wal mag vaker doorbijten' door Henk van Gelder, in NRC, 8 okt 2008

"Zonder Band gaat mede over de teloorgang van de Hollandse cultuur en mentaliteit, althans de aanname van die stelling. Van de Wal speelt prachtig met dat thema, waarbij hij de Nederlandse natie soms onbedaarlijk geestig te kakken zet. (..) De hoge grapdichtheid, onder meer in een waarlijk briljante scène waarin een dronken Van der Wal en diens al even beschonken vriendin door de politie worden aangehouden, verhult echter niet het schurende van zijn boodschap. Hij houdt vertrouwen in de mensheid, dat wel, maar mag het wat minder gemakzuchtig, onbenullig en hufterig en een beetje meer ambitieus zijn? In die zin lijkt Van der Wal onbeschaamd naïef. Of is dat gevoel dat de toeschouwer soms bekruipt nu juist het cynisme waar hij zich tegen te weer stelt?"
-lees het volledige artikel
'Superieur cabaret met veel zelfspot' door Arno Gelder, in AD, 13 okt 2008

In de media: Jan Jaap van der Wal - 13 okt 2008
"Jan Jaap van der Wal kan soms behoorlijk uithalen, maar toch is hij een kunstenaar van het fatsoen. Een cabaretier van de oude stempel, voor wie een mooie mix van lering en vermaak het fundament vormt van een programma. Van der Wal heeft een goede opvoeding gehad en wil, zonder een megalomane indruk te maken, zijn publiek met spitse grappen naar een betere samenleving loodsen. Zijn nieuwste voorstelling gaat over vertrouwen. Zeer terecht gaat hij ervan uit dat de meeste stervelingen gewoon aardig zijn, en dat wantrouwen het menselijk verkeer alleen maar bemoeilijkt. (..) Gelukkig is Van der Wal niet consequent in zijn stelling over vertrouwen, want hij zet Rita Verdonk neer als een (enigszins) gevaarlijk hol vat. (..) Jan Jaap van der Wal brandt niemand tot op z'n veters af. Door de prachtige muzikale omlijsting krijgen zijn woorden nog een extra fluwelen bedding, maar hij is wel helder. Nederland wordt er echt een beetje aangenamer door als hij zijn mond opendoet."
-lees het volledige artikel
'Jan Jaap van der Wal: kunstenaar van fatsoen' door Patrick van den Hanenberg, in Volkskrant, 9 okt 2008

In de media: Jan Jaap van der Wal - 31 dec 2007
"Wie van (zijn voorgangers) is Van der Wals grootste voorbeeld? 'Freek is nog steeds de beste cabaretier van Nederland', antwoordt hij zonder aarzelen. 'Freek was de eerste die cabaret als kunst benaderde, en niet alleen als amusement. Hoewel ik het natuurlijk op mijn eigen manier doe, herken ik me in hem het meest.' (..) 'In het begin was het lastig bij het publiek het gevoel van terugkijken op te roepen. We zijn de avond zelfs nog begonnen met een compilatie van vroegere conferences, waarbij mijn regisseur Ruut Weissman een klein college heeft gegeven. Om de mensen in de stemming te brengen. Maar vanaf december hoefde dat niet meer. Je merkt dat de mensen deze maand zelf al in de stemming zijn om terug te kijken.' (..) 'Je moet het verhaal van het jaar zien te pakken, proberen de tijdgeest te vatten.' (..) Onderbewust is rijkelijk gelardeerd met grappen, maar de basis is vaak boos. Anders dan sommige cabaretcollega's blijkt Jan Jaap van der Wal niet terug te schrikken voor enig moralisme. Integendeel: hij noemt zichzelf ronduit 'een boodschapper'. En hij stelt spijtig vast 'dat het moralisme in het cabaret een beetje verdwenen is'. (..) '(In Dit Was Het Nieuws) ben ik een heel ander spel aan het spelen, ja. Dat is puur geïmproviseerd. Als ik daar een heel goed, serieus punt zou willen maken, loop ik voortdurend de kans dat mijn verhaal op allerlei verschillende manieren door de anderen kan worden afgekapt. In zo'n situatie ben ik geneigd om dan maar de grap te verkiezen. Als het goed is, gaat aan theater veel meer denkwerk vooraf. Inderdaad zie je in Dit was het nieuws een heel ander iemand. En dat contrast gaat misschien alleen nog maar groter worden.'"
-lees het volledige artikel
'Pak het verhaal van het jaar' door Henk van Gelder, in: NRC, 31 dec 2007

In de media: Jan Jaap van der Wal - 31 dec 2007
"In Onderbewust mengt hij het traditionele element van de oudejaarsconference, de (inter)nationale politiek, mooi met zijn eigen visie op de tijdgeest. Dat levert, getuige de voorafgaande theatervoorstellingen, hilarisch én filosofisch cabaret op. 'Ik zoek hoe we er nu voor staan.' Oude bekenden als Bokito, Paris Hilton, BZN en Willem Holleeder ontbreken daarin niet, maar Van der Wal is vooral geïnteresseerd in de staat van Nederland. 'Ik ben volkomen mezelf op het podium. De boodschap, die niet zonder idealisme is, is oprecht. 2007 was het jaar van het populisme in de politiek. Populisme is een kernwoord geworden. Minister Rouvoet aan het jumpstylen; man, houd toch op. (..) Iedereen krijgt tegenwoordig een stem, heeft te pas en te onpas een luide en duidelijke mening, maar dat betekent niet dat wat je zegt ook waar is en gebeuren moet.' (..) 'Ik schuur tegen GroenLinks aan. Misschien wordt het ooit D66 als die partij wat meer kloten krijgt. In de PvdA ben ik teleurgesteld. Laat zich volkomen inpakken, ook ministers als Plasterk en Vogelaar van wie ik echt wat had verwacht. Mede door de PvdA zijn wij ongeveer het enige land dat géén onderzoek doet naar hoe wij in de Irak-oorlog zijn beland. Waarom niet die kwetsbaarheid? Waarom kan Balkenende niet zeggen: Jongens, we zijn er door de Verenigde Staten ingeluisd?' (..) 'Ik vind het waanzinnig eng dat de jongen die in Slotervaart twee agenten neerstak meteen in verband werd gebracht met de Hofstadgroep. Zo'n complottheorie, breed uitgemeten in de media. Misschien is hij ooit eens iemand in de Dirk van den Broek tegen het lijf gelopen... Maar de link is gelegd. Er is hier een sfeer ontstaan waarbij we denken dat die jongens die auto's in brand steken dat uit naam van de Koran doen. Onzin. Het is machogedrag, verveling.' (..) 'Ik geloof niet in een heilige oorlog. Ik geloof oprecht dat er weinig aan de hand is.' (..) Hoe ernstig de teneur van de thema's in zijn oudejaarsconference ook is, Jan Jaap van der Wal kiest voor het wapen van de humor. ,,Geestigheid staat voor slimheid. Je moet de relativering er ingooien om zaken duidelijk te maken.' (..) 'De Wereld Draait Door gaat op 1 januari over oudejaarsconferences. Of ik wilde aanschuiven. Hoezo aanschuiven? Waarover moet het dan gaan? Het liefst heeft Goedemorgen Nederland je op de dag zelf en Pauw & Witteman je de dag ervoor. Ik kan me voorstellen dat mensen het over het inteeltgedrag van de publieke omroep hebben.'"
-lees het volledige artikel
'Jan Jaap: Erg, Donner in een CDA-polo' door ?, in: AD, 31 dec 2007

In de media: Oudejaarsconference - 30 dec 2007
"De Friese Van der Wal ligt goed bij zijn eigen collega's en de pers. Terwijl Brabander Weijers het vooral moet hebben van het grote publiek. In cabaretkringen wekte Weijers hevige irritatie op door zijn gelikte commerciële publiciteitsstunts en omdat hij twee jaar geleden grappen jatte van de Britse stand-upper Jimmy Carr. (..) (Weijers' oudejaars) is redelijk solide en bovenal energiek. Aan de hand van krantenberichten op een plasmascherm en raggende housemuziek zigzagt Weijers door het afgelopen jaar. (..) Maar waar Jan Jaap steeds de diepte ingaat, blijft Guido vluchtig aan de oppervlakte surfen. De thema's van Weijers zijn ook populistischer (..) zijn grap over een Chinees jongetjes dat in een krokodil verdwijnt. 'Ik heb ook wel eens trek in Chinees' is goed voor een lach. Maar de zouteloze uitsmijter: 'Er zijn toch genoeg Chinezen' ontlokt heftige publieksreacties want Guido is de actuele brand waarbij vier Chinese kinderen omkwamen blijkbaar ontgaan. Zijn tv-regisseur zal de oprisping ongetwijfeld 'skippen'. (..) Jan Jaap is politiek linkser en doet een beroep op ons geweten, terwijl Guido meer rechts-populistische opvattingen heeft en oproept 'niet gelukkig te worden maar gelukkig te zijn'. Het is net als bij de 'oude rotten' waarbij Youp goed verteerbaar is voor de grote massa en Freek beter ligt bij een culturele elite. De jongens hebben nog niet het niveau van hun meesters maar voor hen geldt hetzelfde: Guido is de snelle snack terwijl we met Jan-Jaap uitgebreid kunnen tafelen.""
-lees het volledige artikel
'Oudejaars van Guido Weijers snelle snack' door Marion Groenewoud, in: DeStentor, 30 dec 2007

In de media: Jan Jaap van der Wal - 28 dec 2007
VARA TV Magazine vroeg Jan Jaap van der Wal naar aanleiding van zijn eerste oudejaarsconference, om de eerste oudejaarsconferences op televisie van zijn voorgangers te beschouwen.

Over Wim Kan: "Je merkt aan het publiek dat ze het heel bijzonder vinden om er bij te zijn. er was echt iets aan de hand in de wereld (..) En bij elke terugblik van Kan is er die lach van herkenning, zo van: inderdaad. (..) Het tempo is laag en het is woordspelerig, maar dat hoort bij die tijd. Maar wat ook meteen opvalt is dat hij de lach zo goed weet te pakken. Kan zou een goede stand-up comedian zijn geweest. (..) Kan heeft als geen ander het sentiment weten te pakken van de oudejaarsavond. Hij bood troost en herkenning."

Over Freek de Jonge: "Mooi die knipogen naar Wim Kan. Voor de oudejaarsconference was deze show een breekpunt. Freek de Jonge is de kunstenaar die de traditie afstoft en het naar een heel ander niveau trekt. Met veel terzijdes en filosofische bespiegelingen. (..) Het is geweldig hoe hij zijn verhaal timet en met de camera speelt. Wat ik van hem heb geleerd, is dat je gewoon moet doen op het podium wat je zelf wilt. (..) (..) nu ik zelf cabaretier ben, zie ik in retrospectief hoe goed hij was . En nog steeds is. Hij is in staat elke fase van zijn leven theatraal te maken."

Over Youp van 't Hek: "Deze conference was zo goed omdat Youp zo'n treffend tijdsbeeld geeft. Hij benoemt de problemem van zijn generatie en dat kwam op dat moment hard aan. (..) Youp heeft hier het thema gevonden dat hij de rest van zijn carriere herhaalt. Je voelt dat zijn woede hier oprecht is. Dat is bij zijn latere shows door zijn succes en zijn geld in een andere context gekomen. (..) Prima, maar ik vind dat je in je programma's toch ook de pijn moet opzoeken. Ik had het sterk van hem gevonden als hij die buitenechtelijke relatie van hem in zijn show had verwerkt. (..) Waar ik hem op bewonder, is zijn liefde voor het vak."

Over Lebbis en Jansen: "(grap over Verdonk als monster) Ik kan hier erg om lachen, maar ik vraag me wel af of dit de goede manier is om politici als Wilders of Verdonk weg te zetten. Ik ken Hans Sibbel en weet dat hij zijn verhaal over Verdonk belangrijker vindt dat die garp. Maar de grap is hier voor het publiek de uitvlucht, en daarmee is meteen de spanning geweken. (..) Het verbaast me dat zo weinig politici met haar en Wilders het debat aangaan. Ze vallen over het Koran-verbod dat Wilders voorstelt, maar niemand vraagt in de Kamer: Hoe wilt u dat in de praktijk uitvoeren. (..) Net als Verdonk die zegt het file-probleem te zullen oplossen. Ik hoor niemand haar vragen hoe ze dat dan concreet denkt te kunnen doen. Nou was dat ook lastig, want bij het beslissende Kamerdebat was ze er niet. Dat zegt eigenlijk al genoeg. (..) Wat mij van de shows van Lebbis en Jansen bijblijft, is toch de energie van Hans Sibbel. Die is ongekend. (..) Omdat hij vindt dat het gezegd moet worden. Die noodzaak, die zie ik graag."
'JJ, de bom' door Geert-Jan Bron, in: VARA TV Magazine, week 51-52 2007

In de media: Jan Jaap van der Wal - 11 dec 2007
"Door zijn calvinistische 'NCRV-opvoeding' weet hij dat we niets leren van lachen alleen. De gesel ligt bij Jan Jaap dan ook pal naast de grap. Al lijkt zijn programma bij vlagen op een -overigens vermakelijk- hoorcollege met ruime aandacht voor de socioloog Etzioni, leermeester van Balkenende, Blair en Clinton. De cabaretier doet nauwelijks aan luchtige imitaties en typetjes maar spreekt vol passie over politiek, media en de menselijke motieven. (..) Het lastige maar prachtige vak van conferencier is bij Jan Jaap in goede handen."
-lees het volledige artikel
'Oudejaarsshow kan nog wat lucht gebruiken' door Marion Groenewoud, in: deStentor, 12 november 2007

"Ik begrijp wel dat religie een houvast kan zijn voor mensen, maar ik heb er zelf geen relatie meer mee. Zeker niet als het gaat over een God die bepaalt wat je wel of niet mag doen. Blijven communiceren, verantwoordelijkheden dragen, elkaar serieus nemen: dat is de kern van mijn opvoeding. Er is niet één antwoord. Blijf twijfelen. (..) Ik voel geen enkele frustratie wat de kerk betreft, dus in die zin zal een grap van mij over God veel minder interessant zijn. Ik maak grappen om verwarring te zaaien, om het publiek op een andere manier naar de dingen te laten kijken. Ik hoor regelmatig 'ohohohoo' vanuit de zaal, terwijl ik gewoon dingen vertel die gebeurd zijn. Je krijgt 'ohohohoo' omdat mensen het liever niet willen horen, terwijl schrijnende dingen voor mij, als cabaretier, nou juist interessant zijn. Ik hou ervan om zaken waar mensen zeker van zijn in twijfel te trekken."
-lees het volledige artikel
'Tien geboden: Ik zal letterlijk nooit meer klagen' door Arjan Visser in: Trouw, 24 november 2007

In de media: Jan Jaap van der Wal - 22 dec 2003
Recensenten lijken flink te moeten wennen aan een serieuzere Jan Jaap van der Wal.

"Als hij opkomt in zijn nieuwe voorstelling 'Staat', is het of Wim Kan nog leeft. Grote tekstborden, een stoel en een microfoon op een standaardje, precies zoals de oude meester het altijd deed.
Maar als Jan Jaap van der Wal gaat praten, merk je dat er veel veranderd is. De tijd, de onderwerpen, de politieke namen. Die opening doet ineens wat geforceerd ouderwets aan. Ook al omdat Van der Wal gekleed is in een strak pak en zelfs een stropdas om heeft. In niets lijkt hij op de vrolijke, losse grappenmaker die we elke week op tv zien. Het is alsof hij het publiek zeggen wil: in het theater doe ik alles anders. Niks geen spervuur aan harde, snelle grappen, Van der Wal probeert de spanningsboog dit keer langer vast te houden. Dat doet hij door eigenlijk heel serieuze zaken aan te kaarten. (..) Maar als er eens een grap valt, is hij wel erg goed. Het publiek lacht meteen bevrijdend: hé, het kan eindelijk. Onomstotelijk staat vast dat Jan Jaap van der Wal talent heeft. Alleen in de vorm blijft hij zoeken."
'Jan Jaap van der Wal is te serieus' door Rinske Wels, in: Trouw, 21 november 2003
met dank aan: Bumme

In de media: Jan Jaap van der Wal - 24 nov 2003
"Is de legendarische Wim Kan weer terug op aarde? Je zou bijna denken van wel. Zeker wanneer de populaire stand-up comedian Jan Jaap van der Wal, keurig in het pak, het podium betreedt. (..) (Het publiek luistert) ademloos als een kleuterklas naar Meester Van der Wal (..). Op die momenten oefent de cabaretier zijn droom uit en droomt iedereen in de zaal heerlijk met hem mee. Want wat een dromer als Van der Wal deelt met een legendarische vakman als Wim Kan is dat zij beiden, wát de besproken onderwerpen ook mogen zijn, een zaal helemaal naar hun hand kunnen zetten."
'Bevlogen babbels van Jan Jaap van der Wal', door Ruud Meijer, in: Algemeen Dagblad, 7 november 2003

"Natuurlijk, een goede grap laat hij niet liggen, maar hij heeft een serieuze boodschap en levensbeschouwing uit te dragen. (..) Van der Wal komt met allerlei voorbeelden van triviale onzin uit de populaire cultuur. Het meest kwaad maakt hij zich over De Modepolitie; een tv-programma waarin mensen op straat worden aangesproken op hun klederdracht. (..) Door de wijsgerige aard is Staat een bijzondere stap in Van der Wals werk geworden, maar het had wel wat slimmer, harder, gemener gemogen. En wat grappiger."
'Cabaretier Jan Jaap Van der Wal is het nu ernst', door Henk van Gelder, in: NRC Handelsblad, 5 november 2003

In de media: Jan Jaap van der Wal - 9 nov 2003
Het Parool schreef op 3 november het volgende over 'Staat' van Jan Jaap van der Wal.:
"Vaak gaat het in Staat om angst. Hij bespreekt de vrees voor burgelijkheid, maar heeft het ook over bange kerkgangers en de angst voor terroristen. Uiteindelijk eindigt hij met zijn eigen vrees: de angst om door anderen te worden ingehaald." Recensent Merijn Henfling vervolgt: "Meer dan in zijn vorige show kiest Van der Wal voor de diepte, en dat is moedig. Het cabaretpubliek kent hem vooral als grappenmaker van radio en tv, maar op het podium laat hij meer zijn serieuze, bedachtzame kant zien." Toch concludeert Het Parool dat niet alle pretenties worden waargemaakt. "'Subtiel' is nu eenmaal niet het woord dat Van der Wal heeft uitgevonden. Maar, en dat is prijzenswaardig, hij steekt zijn nek uit en is niet uit op gemakkeliujk scoren. In die zoektocht mag hij volgende keer nog een stapje verder gaan."
foto: Martin Oudshoorn

In de media: Jan Jaap van der Wal - 3 nov 2003
De Volkskrant is niet te spreken over 'Staat', de nieuwe voorstelling van Jan Jaap van der Wal.
"Waar is die frisse jonge twintiger gebleven? Waar is de talentvolle comedian die ontwapenend en ad rem (..) op het podium staat. (..) Het pak én de stropdas zijn misschien wel de beste metafoor. De strakke vorm is een keurslijf die Van der Wal misstaat." Recensent Alexander Nijeboer vervolgt: "Op het podium van de Kleine Komedie staat een conferencier die onbedoeld deed denken aan Seth Gaaikema. Van der Wal keuvelt er net zo gezellig op los, toont zich eenzelfde keurige en intellectualistische moralist en is bij vlagen net zo stijf en saai." Met name zijn improvisatie werd door Nijeboer gemist.

Hoe wisselend recensies kunnen zijn blijkt wel uit het stuk van Ruud Buurman van het GPD. Hij is een stuk positiever over 'Staat'. In het begin lijkt Wim Kan weer even op het podium te staan, maar al snel gaat de turbo er op:
"Met Staat, geregisseerd door Ruut Weissman en Raoul Heertje, zorgt hij voor vijf kwartier puur genot, vijf kwartier vol uitermate goede verhalen met een kop en een staart. Intelligent, scherp en grappig, prikkelend en uitdagend. (..) Haal de slaapzak maar van zolder en ga voor de deur van uw theater liggen."
met dank aan Bumme en JudithJ