www.zwartekat.nl - Verzamelpunt voor cabaret en stand-up comedy
portret

terug

In de media: Micha Wertheim - 14 mrt 2011
"Ook in zijn vierde programma, Voor de zoveelste keer, is Wertheim de doordenker onder de cabaretiers. Hij zet redeneringen op die tot het uiterste gaan, test de veerkracht van de spanningsboog die zijn solo-optreden moet hebben (..) De vraag is, vervolgt Wertheim, of het theater de aangewezen plaats voor engagement is. Is het niet altijd preken voor eigen parochie? Maar achter de slimme schijnbewegingen die zijn optreden typeren, gaat juist veel engagement schuil. En dat maakt hem des te boeiender."
'Engagement maakt Wertheim boeiend' door Henk van Gelder, in: NRC, 18 dec 2010

"Hoe ver kan een kunstenaar gaan met het op de proef stellen van zijn publiek? Waar ligt de grens tussen puur treiteren en de toeschouwers op een schurende manier een waardevolle les leren? Het theater als psychologisch experiment. (..) Micha Wertheim voor de Zoveelste Keer lijkt opgebouwd als een lange stand-upact, waarin hij de nutteloosheid van maatschappelijke actie onderstreept (..) en wat voorbeelden geeft van het gemak van geld. En dan, langzaam maar zeker, zuigt hij het publiek mee in een draaikolk van springerige argumenten, speldenprikken, schijnbare déjà vue's en taalkundige fata morgana's. Net op het moment dat je denkt dat je weer in evenwicht bent, krijg je weer een duwtje. En zo wordt het een zowel hilarisch als prikkelend programma. Het maakt niet uit of je op je hoede bent, Wertheim heeft je weer bij de kladden gegrepen."
'Wertheim gebruikt publiek met zichtbaar genoegen' door Patrick van den Hanenberg, in: Volkskrant, 20 dec 2010

"De moeizame band tussen cabaretier en toeschouwer is voor Wertheim deze keer reden om in therapie te gaan. Theatertherapie samen met zijn publiek. (..) Wertheim wrijft het ons nog eens goed in. Iedere voorstelling is nagenoeg een kopie van voorgaande avonden. Alle teksten zijn bedacht. Zelfs spontane voorvallen zijn schijn en vooropgezet. Elk detail is geënsceneerd, ook de ongelukjes en versprekingen. De reacties van het publiek klinken eveneens voorspelbaar. (..) Wertheim speelt zoals we van hem gewend zijn een spel met de werkelijkheid. (..) deze eigenzinnige performer (is) er weer in geslaagd te verwarren. Door middel van een gedurfd experimentje en een uitgekiende vorm zet hij ons voorgeprogrammeerde brein even op scherp."
'Uitgekiend experimentje van Wertheim' door Marion Groenewoud, in: deStentor, 24 feb 2011

"In 'Voor de zoveelste keer' speelt Wertheim zeer intelligent met ons geduld. Het zit af en toe tegen treiteren aan. Micha Wertheim maakt het zichzelf en zijn publiek nooit makkelijk en hij is absoluut geen cabaretier wiens hoogste doel is zijn publiek in alles te behagen. Juist onbehagen maakt theater de moeite waard. (..) In 'Voor de zoveelste keer' ontspint zich een fascinerend spelletje kat-en-muis tussen de slimme manipulator en zijn publiek. Dat, naarmate de voorstelling vordert, steeds meer op het verkeerde been wordt gezet. (..) natuurlijk kun je niet helemaal meekomen in het universum van deze superieur glimlachende, licht ironische, driftig gebarende Wertheim. Maar ongemakkelijk gaat hier samen met boeiend. En je zit je tegelijk buitengewoon te amuseren om deze man (..) die ons meer inzicht verschaft in het complot dat elke avond in het theater wordt gesmeed."
'Boeiende Micha Wertheim herhaalt zichzelf net zolang tot het vernieuwend is' door Ruud Buurman, in: Cultureel Persbureau, 7 feb 2011

In de media: Hans Teeuwen, Micha Wertheim - 23 aug 2008
Een dubbel-recensie voor Hans Teeuwen en Micha Wertheim in The Scotsman. Beide kregen vier sterren.
"The influx of Dutch comedians is perhaps the most exciting trend in UK stand-up over the last two years. To see Hans Teeuwen is to feel yourself in the presence of a master, with the attendant pitfall that he won't compromise his art, even when it meets with long periods of audience bewilderment. He's never less than captivating, whether craving affection from a rapist sock, spinning a story about a disabled fireman that is a gem of manipulative oratory, or simply persuading the audience to repeat his name to a variety of pop songs. (..) Micha Wertheim is every bit as perversely committed, opening light with a Google-translated introduction from Dutch. Like Teeuwen, he won't sacrifice his show's integrity for easy laughs and pretty soon works his way into darker territory, establishing his less than charitable charity and his status as an abortion survivor, before explaining why he and his girlfriend want "mongoloid offspring". He has a skill for picking at the contradictions that bind society together, and if he can't quite convince of disabled people's racism, he is on surer ground with the democracy of gang rape."
-lees het volledige artikel
'Amsterdam Underground Comedy Presents... Hans Teeuwen | Micha Wertheim' door Jay Richardson, in The Scotsman, 21 aug 2008

In de media: Micha Wertheim - 13 apr 2007
"In Micha Wertheim voor gevorderden, de logische opvolger van zijn debuutprogramma Micha Wertheim voor beginners, toont hij zich een hautaine, zelfingenomen, gestoorde professor, die zijn publiek meesleurt door een kafkaesk doolhof van taalconstructies en drogredeneringen. Zijn voorstelling lijkt af en toe nog het meest op een cursus hoe overleef ik de kleine ongemakken van het moderne leven. Ofwel: hoe lul ik mij óveral uit door mijn medemensen voortdurend op het verkeerde been te zetten? Een bekeuring voor het rijden zonder licht op de fiets? Een boete voor te laat teruggebrachte boeken in de bibliotheek? Wertheim weet raad. Daarnaast zet hij nog eventjes een nummer neer dat alle conferences over xenofobie in één klap overbodig maakt. Ondanks al deze superieure hoogstandjes is Wertheim toch met beide benen op de grond blijven staan. 'Ik ben een genie in het lichaam van een middelmatig mens,' zegt hij ergens tijdens de voorstelling. Wie met zóveel talent zó bescheiden kan blijven, is een hele grote"
-lees hier het volledige artikel
'Bescheiden toptalent' door Ruud Meijer, in: AD, 11 apr 2007

"een theatraal spannende voorstelling (..) als publiek (kijken) we naar zijn droom vol bizarre gebeurtenissen (..) waarmee Wertheim serieuze en surrealistische gebeurtenissen aan elkaar kan knopen. Micha is een meeslepend verteller van rare anekdotes en expres verkeerde gedachtesprongen. (..) Een klassieke rode draad moeten we niet willen zoeken, het zijn meer grappige beschouwingen over het menselijk gedrag en eigen sociale onhebbelijkheden. (..) Wertheim is een aanrader voor ieder die behoefte heeft aan bijscholing."
'Herkenbare incorrecte spot' door Merijn Henfling, in: Het Parool, 6 apr 2007

"Micha Wertheim (weet) de harde statements van een stand-up comedian te combineren met de rust van een filosoof. (..) Intrigerend kalm, rustig een kopje thee erbij, maar ondertussen de boel flink aanjagen. Wertheim is een intelligente provocateur, die in droogheid doet denken aan Herman Finkers, maar die met zijn terloopse, achteloos uitgesproken opmerkingen meer wil dan een ontspannen lach. Soms draaft hij te lang door, bijvoorbeeld wanneer hij gehandicapten als onbeschofte racisten neerzet. (..) Wat in Leiden in 2004 al werd vermoed, weten we nu zeker: Wertheim is goed, heel goed."
'Micha Wertheim is intrigerend kalm en goed, heel goed' door Patrick van den Hanenberg, in: De Volkskrant, 11 apr 2007

In de media: Micha Wertheim - 11 apr 2007
"Na zijn winst op het Leids Cabaret Festival in 2004 gold Micha Wertheim als een groot talent. In zijn debuutsolo Voor beginners maakte hij de hooggespannen verwachteingen niet waar. De voorstelling was te lang, zelden echt grappig en had bovendien nauwelijks diepgang. 'Je moet nooit laten weten hoe het echt zit, dat leidt alleen maar tot teleurstellingen', zegt Wertheim in de opvolger Voor gevorderden. Droom, waarheid en leugen zijn zijn centrale thema's. Wederom heeft Wertheim weinig originele grappen in huis. Het merendeel van zijn conferences is vaak clouloos en saai. De grappen over de ondergang van de Challenger, het bluffen op verjaardagen zijn door anderen al eens beter gemaakt. Misschien moet de conclousie nu maar gewoon zijn dat Wertheim niet over het grote talent beschikt dat hem na het Leids Cabaret Festival werd toegedicht. Oordeel: niet gaan."
'Wertheim stelt teleur' door Alexander Nijeboer, in: De Pers, 10 apr 2007

"in zijn tweede programma gooit Wertheim het over een andere boeg. Hij erkent dat hij toch geen genie is. Dat wil zeggen: hij is in wezen nog steeds een genie, maar dan in het lichaam van een middelmatig mens. De show is opgehangen aan een schitterende vondst: Wertheim is ervan overtuigd dat hij droomt en dat wij allemaal onderdeel uitmaken van zijn droom. Dat leidt tot mooie, absurde verhandelingen over dromen en van welke acteurs je het beste in je dromen gebruik kunt maken, enzovoorts. Verder waaiert de conférence alle kanten uit, zoals je in een droom verwachten kan: van de zin en onzin van ezelsbruggetjes tot een komisch bluff your way in intellectuele kringen, en van Foster Parents-kindjes via dyslexie tot de 'gehandicaptenlobby'. Overigens was Micha Wertheim voor gevorderden donderdag nog geen droom van een programma. Wertheim leek erg te lijden onder premièrezenuwen. Zijn voordracht was vrij monotoon, er kropen foutjes in de volgorde. Ernstiger is dat sommige grappen gewoon nog niet goed zijn uitgewerkt. (..) De drie sterren zijn vooral voor, jawel, het toekomstperspectief van Micha Wertheim. Met deze show bewijst hij een stuk veelzijdiger te zijn dan bij zijn debuut moest worden gevreesd. In Wertheim gaan behalve de van zichzelf overtuigde stand-upper, ook een absurdist en een sprookjesverhalenverteller schuil. Dat geeft de burger moed."
-lees het volledige artikel
'Micha Wertheim: genie in middelmatig lichaam' door Thomas van den Bergh, in: Elsevier, 9 apr 2007

In de media: Micha Wertheim - 16 maart 2006
"'Tijdens mijn studie in Maastricht schreef ik een column voor de universiteitskrant, en ik merkte dat veel grappen die ik daarin maakte eigenlijk leuker waren om op een podium te vertellen. Zo kwam het dat ik auditie deed voor Comedytrain in Toomler. Gewoon omdat dat me leuk leek en ik dacht dat ik het zou kunnen.' (..) 'Er is ook veel aandacht voor cabaretfestivals en jonge cabaretiers. Zoveel dat zelfoverschatting op de loer ligt. Dus ik dacht: laat mij maar de nachtmerrie van het cabaret spelen: de zoveelste jonge cabaretier die zichzelf fantastisch vindt.' (..) Engagement heeft weinig te maken met een mening geven over het gedrag van anderen of misstanden in de wereld. (..) 'Volgens mij kun je beter op zoek gaan naar het kwaad in jezelf dan naar het kwaad in een president in een land hier ver vandaan.' (..) 'Ik was mijn underdogpositie kwijt. Als je in een concours heel hard roept dat je de beste bent, terwijl je de prijs nog niet gewonnen hebt, heeft dat nog iets aandoenlijks. Maar als je dat doet nadat je de prijs gewonnen hebt, ben je opeens echt arrogant. Dat speelt mij momenteel wel parten. Het is nog niet helemaal gelukt om een tragisch persoon neer te zetten.'"
'Over de rand' door Peter Hoomans in, HP-De Tijd, 2 dec 2005

In de media: Micha Wertheim - 1 december 2005
"Wat Wertheim doet is voortdurend balanceren op het randje. De grens opzoeken van wat nog leuk is en wat niet meer. Hij roept daartoe een personage in het leven dat niet bepaald sympathiek is. Pedant, zelfverzekerd en betweterig. (..) Dat is in het beging erg grappig (..) maar naarmate de avond vordert, gaat het meer en meer trekken. Het doet pijn en er vallen akelige stiltes. Dan heb je lef nodig en dat heeft Wertheim. (..) Hij is er niet om ons te vermaken, om te pleasen. Hij wil verwarren en dat lukt wonderwel. (..) Maar zoals dat gaat met belerende professoren, daar luister je op een gegeven moment niet meer naar. Je zit gewoon je tijd uit. Wertheim mag dan zijn doel bereikt hebben, maar tegen welke prijs?"
'Micha Wertheim balanceert voortdurend op het randje' door Rinske Wels, in: Trouw, 17 okt 2005

"Het kan niet ontkend worden dat Wertheim zijn festivalhalfuurtje als een stuk kauwgom uit elkaar heeft getrokken, en dat leidt, hoe voorzichtig je ook trekt, onvermijdelijk tot vliesdunne stukken en af en toe zelfs gaten. Ergens in de voorstelling richt de cabaretier het woord tot de journalisten en vraagt hij hun om hem niet meer te typeren als geniaal of briljant. Uit respect voor deze artiest en naar aanleiding van zijn avondvullende debuut zullen we ons beperken tot de tekst 'leuk maar wisselvallig'"
'Wertheim leuk, maar wisselvallig' door Ruud Meijer in: AD, 18 okt 2005

"Met een superieur glimlachje om de lippen, blasé van zijn eigen genialiteit, speelt Wertheim de man die in didactische termen uitlegt hoe zijn humor in elkaar zit en waarom hij daar zo goed in is. (..) Maar overrompelend vind ik Wertheim nog niet; daarvoor wordt zijn woordenstroom net iets te vaak door haperingen vertraagd, waardoor de spanning eruit wegloopt. En ook worden enkele variété-achtige goochelnummertjes op den duur net iets te voorspelbaar. Maar wel is Micha Wertheim voor beginners het intrigerende debuut van een nieuwsgierigmakende cabaretier."
'Wijsneuzig debuut Wertheim' door Henk van Gelder in: NRC Handelsblad, 17 okt 2005

"Het eerste half uur is het pedante personage geestig en confronterend, maar daarna is de lol er snel af. Het pakweg volgende half uur is meer van hetzelfde: oeverloze borstklopperij. Net als Micha Wertheim voor beginners een echt stomvervelend hoorcollege begint te worden en het publiek, gelet op de stilte, in een diepe slaap is gewiegd, maakt hij zich kwetsbaar. (..) Wertheim toont zich in zijn debuut voorstelling een veelbelovend talent. Hij is een intelligent verteller en een bedreven provocateur die zijn publiek durft te raken met gitzwarte humor en gevoelige anekdotes. Ook ziet hij welke gelaagdheid een personage moet hebben om tragiek te kunnen overbrengen, maar in zijn debuut krijgt het personage te laat diepgang waardoor aversie en verveling uiteindelijk de humor, tragiek en diepgang overheersen."
-lees hier de gehele tekst
' Pedant persoon wast oren publiek' door Alexander Nijeboer, in: De Volkskrant, 17 okt 205

In de media: Micha Wertheim - 15 oktober 2005
"'Als je het, zoals ik, leuk vindt om op het randje te gaan zitten van wat nog leuk is, dan weet je ook dat je op het randje zit van wat echt vervelend kan zijn. Maarja, dan gebeurt er tenminste iets. Ik zoek een gedeelte van mezelf op dat niet per se het vriendelijkst is. Dat doe ik omdat ik denk dat er geen mooie films of boeken zijn over gelukkige en vriendelijke mensen. Daar ga ik ook niet voor naar het theater.' (..) 'Je hoort wel eens van acteurs die ene moordenaar spelen, dat ze echt moeilijk worden voor hun omgeving. Dat kan ik me goed voorstellen. De keuze hoe je op het podium wilt staan komt aan de ene kant voort uit de angst voor wat je niet wilt laten zien en aan de andere kant uit de angst die je juist wilt overwinnen om iets wél te laten zien.' (..) 'Het is veel leuker om te kijken naar iets dat je niet snapt, dan naar iets dat je wel snapt. (..) Dat is ook een beetje de bedoeling van theater. Je moet wel communiceren, maar als je het te makkelijk maakt, is dat niet leuk voor het publiek en voor mij al helemaal niet.
'Micha Wertheim voor beginners' door Jan Pieterse, in: Haarlems Dagblad, 13 sept 2005

"'Ik doe graag interviews tijdens het eten, dan heb ik er zelf ook nog iets aan.' (..) Wertheim vertoont aan tafel verdacht veel overeenkomsten met zijn theaterpersoonlijkheid. Hij staat voortdurend op zijn strepen en houdt bij voorkeur lange monologen. 'Een betweter? Ja, da heb ik vaker gehoord. Ik kad voor mijn programma dan ook geen ander type uit kunnen zoeken. Het past bij me. Ik vind het niet erg als iemand pedant is maar ik probeer het binnen de perken te houden.' (..) Zijn programma gaat over slachtofferschap, bevestigt hij. 'En vooral het doorprikken van die status. Het is verleidelijk om ergens slachtoffer van te zijn en daar je identiteit aan te ontlenen. Je hoeft je niet meer af te vragen wie of wat je zelf bent.' Volgens Wertheim koketteren te veel mensen met hun leed. 'Het is het meest begeerde consumptieartikel dat er is. Alles wordt je vergeven, als je ergens slachtoffer van bent. Begrijp me goed, het slachtofferschap bestaat wel degelijk maar het is geen identiteit.'"
'Ik raak steeds weer gekwetst door de werkelijkheid' door Marion Groenewoud, in: PZC, 17 sept 2005

In de media: Micha Wertheim - 29 aug 2004
Het Parool sprak met Micha Wertheim.
"Ik heb een radiodocumentaire over (Max) Tailleur gemaakt. Ik vond het opmerkelijk dat een jood die vlak na de Tweede Wereldoorlog jodenmoppen maakte zo verschrikkelijk populair was bij niet-joden. Terwijl veel joden zich juist voor hem schaamden. Tailleur is een interessante man die mij in staat stelde een mooi verhaal te vertellen over assimilatie, oplichterij en mopen. De mop is de meest basale vorm van vermaak, dat vind ik wel charmant. Het is knap hoe Tailleur de mop geprofessionaliseerd heeft. Hij kwam als eerste met een 06-lijn en werkte al met sponsorcontracten toen niemand nog wist wat dat was. (..) In Toomler heb ik geleerd dat je op het podium moet doen wat bij je past. Iedereen kan een gek verhaal vertellen, maar het gaat erom dat je je eigen stem vindt. Goede cabaretiers heben die stem gevonden, ik ben nog zoekende. Ik speel er nu vijf jaar. de eerste drie jaar moest ik heel ahard knokken om het kunstje onder de knie te krijgen. (..) Pas toen ik op het podium mensen vertelde dat ik de meeste mensen minacht, merkte ik dat de hele zaal dat geloofde. Daar ben ik niet trots op, maar blijkbaar zat het in mij."
'Ik ben hopelijk meer dan een pedante snob' door Merijn Henfling, in: Het Parool, 21 aug 2004
met dank aan: Bumme

In de media: Leids Cabaret Festival 2004 - 17 feb 2004
"De Amsterdammer Micha Wertheim, die zaterdagavond de jury- en de publieksprijs van het Leids Cabaret Festival won, imponeerde de zaal volgens de jury met 'een zeer geraffineerd programma vol cynisme en zelfrelativering'. (..) In de Leidse Schouwburg speelde hij een pedant cabaretiertje dat moest en zou winnen. "Sommige mensen vinden mij arrogant. Daar spuug ik op." (..) Volgens de jury wist hij de toeschouwers uitstekend te manipuleren en de zaal binnen vijf minuten voor zich te winnen, ondanks zijn bij vlagen irritante en arrogante houding. De jury vond dat de cabaretier die 'makkelijke zelfbescherming' niet nodig heeft. En daar zat wel wat in, want opscheppen over je genialiteit is maar een keer leuk. Gelukkig bewees Wertheim meer in huis te hebben. Hij speelde een goochelaar die van ballonnen alleen maar hondjes wist te maken en deed een even simpele, als hilarische truc met twee toeschouwers. (..) Tilburger Jochen Otten zocht de grenzen op van het cabaret met zijn fysieke performance. (..) Door gebrek aan dosering was zijn verhaal warriger en minder leuk dan het had kunnen zijn. (..) Het Vlaamse duo Bert en Roy had meer lachers op hun hand, maar miste de geniale gekte. (..) De jury prees hun spel, maar vroeg zich af of ze niet net iets te nonchalant deden. Ze hadden in elk geval samen veel lol."
'Wertheim speelt pedante cabaretier' door Merijn Henfling, in: Het Parool, 16 feb 2004

Henfling sprak ook met Wertheim. Het artikel stond op de voorpagina (!) van Het Parool. Op de vraag waarom hij pas na vijf jaar Comedytrain meedoet aan een festival antwoordt Wertheim:
"Ik heb gewacht totdat ik dacht dat ik het kon. Net zoals ik andere dingen in mijn leven heb gedaan toen ik dacht dat het er tijd voor was. Ik heb een kinderboek geschreven. Ik heb me ingeschreven bij het Leids Cabaret Festival om mezelf te dwingen daadwerkelijk een cabaretprogramma te maken. Dan ligt er een deadline en moet je aan de slag. En het gekke is: hoe lang je ook in Toomler staat, op een of andere manier word je in Nederland pas serieuzer genomen als je een festival hebt gewonnen. Ik ben al een tijdje aan het stand-uppen, blijkbaar haal je daar de krant niet mee."
Over zijn toekomstplannen: ""Nu wil ik graag een soloprogramma maken. Ik wil het liefst snel aan de slag. Hopelijk kan ik per september gaan touren. Maar het is nog maar de vraag of theaters nog een plekje voor mij hebben. En of er behoefte aan mij is. Dat moet ik allemaal nog ontdekken. Tegelijkertijd hoop ik door te gaan met columns schrijven en radiodocumentaires maken. Met cabaret ga ik een nieuwe kant ontwikkelen. Ik zal ook dingen van mij af moeten schudden die ik met stand-up gewend ben te doen."
Overigens speelt Wertheim momenteel al in de theaters met het programma '45 minuten' een dubbelprogramma met een andere stand-up comedian.
'Stand-upper Wertheim wint Leidse cabaretprijs' door Merijn Henfling, in: Het Parool, 16 feb 2004

"Dat Wertheim aan het eind van een gevarieerde finale van hoog niveau met zowel de jury-als publieksprijs naar huis gaat, is niet zo verwonderlijk. Alle toeschouwers worden door deze ontspoorde varieteartiest zwaar onder druk gezet. En voorafgaande aan de finale deinst zijn familie er niet voor terug om het wonderkind bij een verbijsterde recensent aan te bevelen. (..) Na deze vliegende start neemt Wertheim wat rust en zakt de voorstelling ook een klein beetje in. Maar dan komt de finalist weer terug met een hilarische toespraak tijdens een crematie die in een klap weer alles goed maakt. (..) De Tilburger Jochem Otten speelde in zijn onderbroek -en soms zelfs zonder -een heel bijzonder half uur dat visueel interessanter was dan verbaal. Maar zowel beeld als tekst vielen te vaak in de categorie 'net niet'. In de toekomst zou het nog wel eens iets heel moois kunnen worden. (..) Bert en Roy. Hun verhaal over onder meer een vlaggenwinkel op Mars leek regelrecht uit de pen van Kamagurka te zijn gevloeid. Zij speelden een vervreemdend half uur dat volgens velen goed was voor een tweede prijs, ware het niet dat die onderscheiding nooit wordt uitgereikt."
'Getalenteerde bluffer wint Leids Cabaret Festival' door Ruud Meijer, 16 feb 2004

De Volkskrant citeert voornamelijk de juryrapporten en merkt tot slot het volgende op over hun handelswijze:
"De jury koos uiteindelijk voor de favoriet van het publiek en lijkt zo - net als de afgelopen jaren - tekiezen voor het talent met de meeste publieksappeal. Sinds de organisatie van het Leids Cabaret Festival het 'toekomstperspectief' als voornaamstebeoordelingscriterium invoerde en termen als 'artisticiteit' of 'originaliteit' minder doorslaggevend zijn, zitten publiek en jury op een lijn."
'Talent met groot publieksappeal', door Alexander Nijeboer, 16 feb 2004

De recensent van de GPD-bladen opent zelfs met zijn kritiek op de maatstaf van de 'toekomstverwachting voor de de kandidaten':
"Waarom gaat Wertheim de geschiedenis in als de winnaar van het 26e Leids Cabaret Festival en niet Tilburger Jochen Otten, student aan de Bossche Koningstheateracademie? Of het Belgische absurdistenduo Bert en Roy, prachtig acterend in de stijl van Kamagurka en Herr Seele? Omdat een van de criteria van het Leids Cabaret Festival 'de toekomstverwachting voor de kandidaten' is. En deze jury vond dat ze daar dan ook maar het accent op moest leggen. (..) Dit is absoluut geen betoog dat dit festival de verkeerde winnaar heeft gekregen. Maar als een jury zegt 'dat de kans groot is dat de toeschouwer de essentie van dit niet eenvoudige, programma mist', zou je kunnen concluderen dat namens het hooggeëerde grote publiek alvast gekozen is voor 'makkelijk verteerbaar' inplaats van 'artistiek interessant'. De kanttekeningen doen ook niets af aan de fraaie act van Wertheim, die een irritant personage neerzet, behaagziek en ijdel. (..) na twintig minuten heb je het wel gehad en zakt het programma als een pudding in met een verhaal over het ziekenhuis en het voorlezen van een uiterst flauw begrafenis-ABC. Zeker, toekomstverwachtingen wekt hij, maar met dat soort gemakzucht gaat-ie er niet komen."
'Risicoloos Leids Cabaret Festival' door Ruud Buurman, in: BN/DeStem, 16 feb 2004