|
In Edinburgh 3
Hee, het was echt niet de bedoeling om alleen succesverhalen op te hangen hier, ik wilde vooraf schrijven over
pieken en dalen en zoektochten en... en... en...
... maar fuck it, het is gewoon een groot succes. Mijn eerste 'echte' gig gehad: 'I am storming the room'
zouden ze hier zeggen, maar laat ik mijn euforie een beetje binnenhouden.
Woensdag 15 augustus
Weer een lekker relletje, onze promotieposter met barende vrouw moet worden afgeplakt, althans haar genitalien.
We hebben schattige stickertjes om het te doen. Deze middag ga ik kijken op de Royal Mile waar alle
straatartiesten lopen en je om de meter een nieuwe flyer in je handen krijgt. Men doet alles om zijn voorstelling
aan de man te brengen, zelfs sterven. Hoe krijg je 300 straatartiesten op 300 meter? De verdere middag verpruts
ik met het zoeken naar het fotohoesje dat het strakst om mijn camera past. Ook koop ik een beetje gay tasje voor
mijn spullen. Had ik al verteld dat de meeste comedians een tasjesfetisj hebben?
Ik dineer weer met Ronald. Hij heeft gereserveerd bij 'Blondes' en het valt me op dat alle serveersters brunettes
zijn. Ik wil nog slapen na het eten maar het lukt niet. Vanavond wil ik knallen, maar ik slaap hier al 3 dagen
beroerd en te kort. Dit gaat me nog opbreken. Hans Sibbel raadt masturbatie aan voor het slapengaan. Ik ken het
niet, maar ik heb er goede verhalen over gehoord.
De tocht naar de Tron valt me zwaar. Ik voel hier meer druk om te presteren dan in Nederland. De sfeer is overigens
geweldig, de Tron trekt leuk publiek. En: alweer uitverkocht! Er moeten nu al avonden achtereen mensen worden
weggestuurd bij de deur. Wel weer meer Nederlanders, er schijnt een stuk te hebben gestaan in het NRC volgens
toeristen. Morrend moeten ze achterin zitten.
Het is Daniel Arends laatste avond en shit, wat opent hij goed. Hij is het Engels net zo goed als in het Nederlands.
De eerste rij moet het flink verduren. Nog even een extra loftuiting voor Eric van Sauers; hij heeft aangeboden elke
avond te beginnen. Elke avond wordt daardoor geweldig ingezet. Sibbel gaat maar kort en vooral zijn laatste stuk gaat
lekker. Henry van Loon is ook voor het laatst en improviseert zelfs. Dan ik. Nu moet het echt gebeuren. Ik zeg hallo
in het Schots ('Hiillluuuu!') en ik heb al een lach?! Mijn begin is anders, heb geluisterd naar Adam and the rest
is history. Zelfs open doekjes tussendoor. Lekker. Maar ja, hoe goed je ook speelt, daarna is er altijd nog
Ronald Goedemondt. Hij is weer in bloedvorm. Ze moeten zich buiten hebben afgevraagd wat er binnen gebeurt.
We gaan naar buiten voor de evaluatie, maar die loopt iets anders dan gedacht. Eric geeft me de wind van voren omdat
ik te lang heb gespeeld. We hebben precies een uur en alles moet strak. Elke minuut telt op zo'n avond. Ik zou langer
spelen vanavond, maar heb ook dat overschreden. Heb geen lamp gezien. Je timet zoiets, maar als het goed gaat, rommel
je er vaak nog dingen bij. Heb zelfs dingen gedaan met publiek.Met een pruillip loop ik achter de groep aan, maar
daarna komen de complimenten. We bieren bij de the Underbelly.
Donderdag 16 augustus
Vandaag hoef ik niet te spelen. Vanavond ga ik naar Marc Maron, een favoriet van me uit Los Angeles. Ronald vraagt
of ik 's middags meega naar de voorpremiere van The Bourne Ultimatum. Ik wil graag mee, ik ben Bourne fan, maar
Micha Wertheim komt vandaag aan en ik heb de sleutel van het apartement. Er is hier veel, wat zeg ik, naast
The Fringe lopen hier nog twee festivals. Dan hebben we het maar in 1 x gehad moeten ze hier in Edinburgh denken.
Vanavond Doug Stanhope, my fave, in Toomler bedenk ik me. Ga hem zien.
Waar zal ik morgen mee openen?
-
Kees van Amstel
terug naar het overzicht
|
