|
In Edinburgh 5
OK, ik sta weer op de grond. Vanavond was een moeilijke avond, of zal ik het verzachten tot
'een interessante avond'. 'It was a fucking weird crowd tonight', zegt onze Engelse technicus.
Ik haal een voldoende met mijn optreden, maar ik kom hier voor meer. Micha Wertheim is weer
een goeie MC.
Vrijdag 17 augustus -vervolg-
Over die XTC-pillen actie: het schijnt dat een Schotse dealer onze pillenzakjes heeft verkocht als
echte XTC. Ik hoop dat de slachtoffers de overdosis vitamine C overleven.
Ik doe niet veel vandaag behalve wat nieuwe dingetjes voor vanavond schrijven. Ik rommel iets in
elkaar over Engelse accenten. Ik eet gezond en probeer nog een middagdutje. Actually, I don't feel
that bad. Micha is naar een toneelstuk geweest dat erg mooi is. Ik besluit de volgende week meer
te gaan doen. Ik leef nu als een larf die alleen 's avonds een kwartiertje actief is.
Bij The Tron blijkt dat ons succes inmiddels ook bij de brandweer bekend is. Ze zijn gisteravond
geweest en vinden het veel te druk in de zaal. Als de zitplaatsen op zijn, verkopen ze nu ook extra
staanplaatsen. Gevolg: alle Nederlandse gasten van Comedytrain mogen niet meer naar binnen. Een gek
begin van de avond. Micha heeft iets meer tijd nodig om de zaal op gang te brengen. Vanavond is
duidelijk ander publiek. Hans Sibbel start. Hij zit er naast en krijgt het moeilijk op de rails. Na
afloop vraagt hij aan me wat hij verkeerd deed. Ik zit in mijn pre-optreed trance en kan niets zinnigs
zeggen. Ook Micha maakt hier en daar een foutje maar hij pakt het moeiteloos weer op. Hij maakt de
avond.
Wouter Meijs is next. Hij gaat best goed tot zijn stuk waar hij praat over sex hebben met een kind. Het
publiek ' turns nasty'. Een vrouw op de eerste rij zegt dat hij hier geen grappen over moet maken.
Wouter vraagt of ze zelf gebruikt is als kind. Ik versta het antwoord niet maar ik begrijp van wel.
Oorverdovende stilte. Er worden in het Schots beledigingen geroepen. 'Child abuse is not funny!' schreeuwt
iemand. Er klinkt boe-geroep. Zweet. Ik moet hierna. Waarom doe ik dit? Op een vreemde manier die alleen
Wouter Meijs, en echt alleen hij, beheerst weet hij toch de zaak weer aan het rollen te brengen. De
Nederlanders in de zaal worden nog even kapotgemaakt maar hij is aangeslagen. Hij eindigt met de
legendarische zin: 'OK, I have lost.' Zijn eerlijkheid krijgt applaus.
Micha's finest moment komt nu. Later bedenk ik me dat hij smult van dit soort momenten. Hij brengt de
zaal weer helemaal terug. Laat ik het betoog samenvatten: holocaust en gratis t-shirts. Hij is goed.
Ondertussen sta ik te kiezen. Pedofilie is een no-go area geworden heb ik het gevoel. Ik heb een onschuldig
maar belangrijk lijntje in mijn stuk waar ik 'Dutch pedophile' genoemd word op een Engelse school.
Het ding komt zelfs 2 x terug in mijn set (voor de freaks: een 'callback'). Ik heb het dus nodig. Je
moet gewoon doen wat je wil doen op het podium is de universele podiumwet. Maar ja, ik sta hier in een
vreemde taal voor een zaal die duidelijk vijandiger is dan de andere avonden. Ik besluit luchtig te
beginnen over het Schotse weer en het aantal sterren dat we in Guardian hebben gekregen. Ik lieg een
beetje. Ze moeten lachen, maar ik weet dat het pedofiel-ding er aan komt. Yep. De normale lach blijft
inderdaad weg en de grappen daarna werken ook minder. Onzekerheid werkt slecht. Zonder er bij te denken
begin ik met het nieuwe stuk van vanmiddag. Works like a charm! Ik heb ze weer terug! Even gered maar
elk 'edgy' onderwerp dat ik daarna aansnijd, varierend van probleemwijken tot goede doelen met
gehandicapten krijgt een meer kritische behandeling. Ze lachen wel maar duidelijk minder dan normaal.
Ik eindig OK. Voldoende, maar meer ook niet.
Of de technicus nu zegt dat het een 'fucking weird crowd' was of vertelt dat de vorige shift de vorige
vrijdag ook een matige avond had, niets helpt. Ik ben woest en ik weet niet op wie en wat. Ik had hier meer
uit kunnen halen. Ik heb een extreme perfectiedrang ineens. Er komt een Schot naar me toe dat hij een leuke
avond heeft gehad en dat er een paar gekken in het publiek zaten. Helpt niet. Buiten sta ik te briesen.
'Hier leren we weer van,'zegt Hans Sibbel. 'Ik wil elke avond dit soort publiek', zegt Micha.
Pas 2 pints later ben ik aanspreekbaar. Sibbel neemt ons mee naar The Pleasance. Hij weet in twee opmerkingen
mijn humeur goed te maken. Comedytrainers Nico van der Knaap en Thijs van Domburg zijn er ook. Het wordt een
gezellig latertje. Mijn optreedschoenen lek ik 's nachts helemaal vol met falafel-saus.
Zaterdag 18 augustus
Bij het ontbijt in 'Juice Monkeys' bespreken we de avond nog een keer. Micha heeft goeie suggesties. Hij vertelt
ook dat ik de verkeerde vruchten in mijn muesli-yoghurt heb gekozen. Door gisteren heb ik wel een nieuw goed
stuk om mee te openen!
-
Kees van Amstel
terug naar het overzicht
|
