|
In Edinburgh 7
Het is gebeurd: ik ben aan de pillen. En daardoor was ik gisteren bijna dood. Echt dood, geen grap. Op
het podium ook trouwens, want The ShowCase loopt stroef voor ShowKees.
Zondag 19 augustus -vervolg-
In The Showcase mogen acts elke dag een stukje uit hun show laten zien. Ik ben extreem zenuwachtig in de
kleedkamer van the Pleasance Cabaret. De MC is geweldig! David 'nog iets' uit Australie, ik zoek het wel op.
Snel, intelligent, wat een talent. Moeiteloos zet hij de zaal naar zijn hand. Daarna Justin Moorhouse, een
echte old-school comedian. Samengevat: elke scheet-, schaamhaar-, en schoonmoedergrap die je maar kan
bedenken. De zaal ligt dubbel. Dan ik. Ik begin redelijk, maar dan vergeet ik een woord, gebruik een verkeerd
zinnetje, draai iets om. Ik verlies controle. Rugzweet komt langzaam naar boven. Ik heb nog een lach hier
en daar maar het is meer geluk dan wijsheid. Kut. In de kleedkamer krijg ik grote complimenten. Wat???
'You have great stories, mate!'. Waarschijnlijk denken ze dat ik een toneelstuk doe op de Fringe. Na mij
pakken de andere comedians het moeiteloos op. Ronald Goedemondt en Thijs van Domburg trakteer ik na afloop
op een Japanse lunch. Zwijggeld.
Het omslagpunt: ik ga aan de slaappillen. Ronald vergezelt me naar de Herbal Gezondheidswinkel. We staan bij de
potjes alsof we voor het eerst condooms kopen. Er is veel dus ik vraag advies. De heksige verkoopster betast elk
potje alsof ze ze zelf in haar kookpotje heeft vervaardigd. Het wordt, hoe ironisch, 'Quiet Life'. Ronald gaat
naar toneel 's middags en ik ga aan de pillen. Overdag 2 innemen met water. Na 30 minuten voel ik me wat duffig
maar ik ga nog even snel wat kopen. Rood voetgangerslicht maar ik zie geen verkeer en in gedachten steek ik
over. Een auto remt met piepende banden en staat 10 cm voor me stil. Ik schreeuw zonder geluid. Remspoor van
zeven meter. Ik verontschuldig me 20 keer. Wow.
Kijk, je kan natuurlijk aan de coke en de crack en de heroine. Dan gaat je lichaam na verloop van tijd kapot,
je tanden vallen uit en na een paar jaar ga je dood. Dat is voor mietjes.
'Quiet Life' van de macrobiotische natuurwinkel is het harde spul: beng, dood binnen een uur! Ronald Goedemondt
vertelt me bij terugkomst dat hij vorige week bij een extra 'gig' na afloop mee naar boven werd gevraagd. Tot
verbazing van Ronald werden er voor alle comedians lijntjes coke uitgelegd. Tot verbazing van de Engelse
comedians was het juist de Nederlander die niets nam. Ze vertelden dat er een onderscheid is tussen
comedians:
-The 'Druggies', die zich overeind houden met alles dat stimuleert.
-The 'Anals', die alleen maar met comedy en grapjes bezig zijn.
-The 'Youngsters', alle jonge en gretige comedians.
-The 'Oldies', alle ouwe rotten in het vak, getrouwd en rondtrekkend met dezelfde set.
-The 'Blacks' and ' Asians', spreekt voor zich, en:
-Women.
Ik kan nou wel schamper lachen om die 'Druggies' en uit de band springende Boybands (no pun intended) en
eigenlijk elke showbiz-cokehead in Nederland, maar nu ik zelf elke dag continue druk voel om goed te presteren,
ga ik het wel anders bekijken. Laat ik zeggen: ik kan me inmiddels voorstellen dat je iets neemt om dit vol
te houden. Ik houd het voorlopig bij 'Quiet Life'.
's Middag komt ook Steef Cuijpers aan. Hij heeft zich bewezen in Toomler en gaat meespelen in de laatste shift. Een
lieve sms van Peter Pannekoek, goed debuterend comedian bij Comedytrain. Hij was begin deze week hier en heeft me
gepest met: 'Ik kan Doug Stanhope wel live zien...' Cheeky little bastard.
Leuke zaal 's avonds en geen enkele Nederlander. Eric van Sauers vindt ze wat te braafjes. Micha is enorm in vorm en zoekt
echt het gevaar. Het personeel van The Tron kijkt bijna bang om zich heen of dit wel kan. Hij krijgt de volgende dag een
pluim op een Engelse site. Terecht. Eric speelt erg goed, ik zie het altijd aan zijn handbewegingen. Steef Cuypers
debuteert lekker. Goeie lach. Zelfvertrouwen is belangrijk is deze business. Ikzelf speel mijn beste tot nu toe.
De Showcase heeft me op scherp gezet. Nieuw ding werkt ook. En Ronald? Yep, Ronald is altijd goed. Ga zijn theatershow
nog zien dit jaar, want het is echt een bijzonder talent.
We blijven hangen bij The Late Nite. Rowdy night. Al Pitcher is een goeie MC. 'Ozzie' Harley Breem komt met alleen maar
cliches over Australiers en bier. Micha trekt het niet en gaat naar huis. Dan Atkinson is 'on stage' en staat alles
overdreven te acteren. Shakespeare met wat goede grappen. Ik kom uit de Heertje school waar stand-up eerlijk, oprecht
en ook nog iets te vertellen moet hebben. Geen handgebaren van 2 meter breed. 'Sluiter' Craig Campbell is ook in Toomler
geweest. Hij bouwt zijn stuk rond Holland, waar hij woonde. Het is vreselijk grof en schunnig maar op de een of andere
manier toch wel goed. Ik moet voor het eerst echt lachen. Ik leer van het publiek wat 'teabagging' is. Je scrotum in
de open mond van een slapende dronken vriend laten zakken en daar een YouTube filmpje van maken. Ik leer zo veel hier.
's Nachts gaan R. en ik aan de 'Quiet Life'. We pakken de pillen op kruidenbasis uit het potje alsof we speed in onze
oogballen gaan spuiten. Maar ja, echte junkies lezen geen bijsluiters. Ronald begint met 2, ik met 3. Macrobiotische rock'n'roll.
Maandag 20 augustus
Ik heb echt geslapen! 'Quiet Life' rocks! Ronald komt de keuken binnen met alle luiken nog dicht. 'Jezussss, die pillen
van jou...' . Voor het eerst zit iedereen tegelijk om 12 uur bij het ontbijt. Veel lachen. Eric van Sauers komt ook
binnen. Hij slaapt, net als Lebbis overigens, niet in het appartement. Eric zit in een mooi hotel, Lebbis in zijn
camper. Trailertrash!
Vandaag ga ik naar toneel, Micha ziet alle mooie dingen hier en voedt me cultureel op. In het internetcafe zie ik
dat deze blogbijdragen veel te lang worden. Het krijgt therapeutische trekjes. Sorry.
Vanavond moet ik voor het eerst op 1, Hans Sibbel vervangt Eric. Ik weet nu hoe ik moet beginnen.
-
Kees van Amstel
terug naar het overzicht
|
