|
In Edinburgh 11
The review van 'The Times' is binnen! Positief! Hans Teeuwen wordt weer 'one of the most exciting acts' van het Festival genoemd. Maar ik kom er gelukkig ook goed vanaf. Mijn accentending is 'impressive'. Joepie! Krijg ook de eerste mail met een bestelling voor 'Quiet Life'. So I'm a drugdealer now.
Donderdag 23 augustus -vervolg-
Met Hans Teeuwen aan tafel is het diner een andere ervaring geworden. Er is een pittige discussie tussen Hans S. en Hans T. over jonge moslims in Nederland. Vindt het moeilijk om de nuance aan te brengen. Over een week heb ik ze weer in de klas. Ben de enige comedian die er ook nog een baan naast heeft, als leraar. Ik vind wel dat er iets teveel mensen in Nederland lopen met een mening over Arabieren, die er zelf nog nooit een gesproken hebben. Dat wordt wennen volgende week. Tussen mailtjes over comedy staan ook de eerste mailtjes van leerlingen die vragen of ze hun inhaalwerk later mogen inleveren. Ik ben streng. Nee.
Als comedians onder elkaar zijn, en ze zijn een keer serieus, volgen er altijd goede discussies. I like that. Het gaat nu over boeken, science-fiction films en toch weer over moslims. Ik weet dat het gevoelig ligt bij Hans T. Het onderwerp is inmiddels gekomen bij Star Trek. Hans T. doet niet mee aan deze discussie; hij is na de moslimdiscussie in gedachten. Hij buigt zich dan langzaam naar me toe en fluistert op zeer serieuze toon in mijn oor: "Kees..., weet jij eigenlijk, dat mijn vader, nog tot op 50-jarige leeftijd heeft geprobeerd, om met een schaar bij zichzelf Spock-oren te knippen? En bloeden... ." Zes minuten later heb ik pas weer lucht.
Micha heeft me 's middags meegenomen naar het park. 'Je moet een beetje meer naar buiten, dat is ook goed voor je slaap'. Hij neemt me overal mee naartoe. Toneel, het park en hij haalt bijzondere dingen in huis. Ik voel me als Dustin Hoffman in 'Rain Man' die achter Tom Cruise aangesleept wordt. 'Yeah...'. Micha is erg prettig gezelschap. Vanavond ga ik echter een kwaad fuck-teken naar hem maken.
Vanavond ga ik naar Adam Bloom, de comedian die ons zo goed geholpen heeft. Micha vindt hem inspirerend. Ik zie wel dat Adam ook staat te werken vanavond. Het publiek is een beetje duf en er is zelfs nog een aggressieve kale hufter die de show met z'n mobiel zit te filmen. Dat is altijd verschrikkelijk. Een goede grap is eigenlijk een goocheltruc die na afloop direct aan het publiek wordt uitgelegd. Je hebt er dus maar 1x wat aan. Je werkt soms weken of maanden om een stuk te perfectioneren. Staat je grap op YouTube terwijl jij er nog mee moet touren. Vandaar 'no camera' signs bij shows. Daniel Kitson zit ook in de zaal. Hij is the Numero Uno comedian in Engeland van dit moment. Een zeer bijzondere man die ondanks vele awards en status alleen in kleine zaaltjes speelt. Zijn show is al tijden uitverkocht. Heel jammer. Zelfs Micha met zijn Harry Kies pas komt er niet in. Adam zegt tegen Daniel Kitson dat hij Micha een van de beste comedians van het festival vindt. Niks over mij. Mmmm. Nu 'cool' blijven kijken. Wil wel een foto met die twee. Van links naar rechts: Daniel Kitson, Adam Bloom, ikzelf.
Je show op de Fringe brengen is een grote gok voor een comedian. Ik hoorde dat Al Pitcher, een 'coming man' hier, elke avond is uitverkocht. Hij verwacht 10.000 Pond verlies te draaien. Je leest het goed. Iedereen kan optreden op de Fringe. Maar je moet wel je eigen marktstal huren. That's expensive. Dan de enorme promotie. Dan de rest van de organisatie. Er zijn grote namen failliet gegaan op de Fringe. Mensen willen hier simpelweg heel graag optreden. Ik ben elke dag meer onder de indruk. Ik zal in Nederland nooit meer mekkeren over onbenulligheden. Je hoeft hier natuurlijk niet in een gevestigde zaal te staan. Je kan ook gewoon langs de weg je piano neerzetten en beginnen. Meer dan 18.000 artiesten hier. Goed dat het maar een maand duurt hier, anders zouden alle ego's hier samen koude kernfusie veroorzaken.
In Nederland zei Xander van Comedytrain over The Tron: een kelder onderin een kelder. Iedereen dacht: 'nou vooruit, kom maar op met die shit-hole'. We were wrong. Steve Hughes, de comedian voor ons, heeft 5 jaar gevochten om er te mogen spelen. "I don't know how you Dutch fuckers do it", zegt hij steeds. Het blijkt een grote eer te zijn om daar te spelen. Het is zo'n kelder waar ze illegale hondengevechten houden. Als er brand uitbreekt, gaan er zeker mensen dood. Nogmaals: het is de kelder van een kelder. Het mannentoilet ligt tegenover de ingang. De riolering is stuk, dus elke dag als de deur van onze zaal opengaat, komt er een verse walm van mannenpis binnen. En de deur gaat erg vaak open en dicht. Mensen zitten zo dicht op elkaar dat het oncomfortabel wordt. Zwarte muren. Het kan er te warm worden. Broeierig. The Tron is voor stand-up comedy gemaakt.
Het is weer reviewertijd. The Independent. De krant die ik in Engeland altijd lees. Ik heb ook in Nederland een gratis webabonnement. Wat leuk. Ik wil mijn best doen.
Micha opent weer goed. Dan ik, het begin is helemaal goed. Dan hoor ik links gepraat vanuit onze geimproviseerde coulissen. Nogal hard. The manager Laura zit lang met Micha te overleggen. Ze houden niet op. Later hoor ik dat ze uitvoerig uitlegt, dat Micha de Late Nite moet promoten tussendoor. Het is net of je een hele spannende film zit te kijken en ondertussen porkt iemand met een rietje in je linkeroor. Ik ga ondertussen door, maar in mijn hoofd ontstaat een vloek waarvan zelfs de duivel zou zeggen 'Nou, nou, nou... het kan wel ietsjes minder, ja!" Ik ben afgeleid. Ik kan er moeilijk iets mee doen, want het publiek ziet ze niet zitten. Ik wil ook niet te onsympatiek zijn aan het begin. Een halfhartig 'wat er aan de hand is' is alles waar ik mee kom. Ik kom wel weer op gang, maar het wordt een 7. Als ik afloop, geef ik Micha een fuck-teken. Ik loop naar Laura, de manager. Ze staat buiten met een of andere man te praten. Ik ros dwars door het gesprek heen. Ik ben kwaad en niet aardig. Later blijkt het de reviewer van he Independent te zijn, een grote vriend van Laura. Fucking great! Later maakt ze het goed met een Stanhope bootleg. Uiteindelijk draait het er toch weer op uit dat ik kwaad ben op mezelf omdat ik er niets mee kon. Wat een houten Klaas ben ik toch in dit soort situaties. 'Jie mot nog hiel viel leer'n, m'n jong!'
Steef draait lekker, hij raakt steeds ingespeelder. Hans Sibbel kan langzaam aan dingen doen in z'n eigen stijl. Zijn Engels is zijn handicap, maar hij is een vechter. Waarom liggen Aboriginals hier toch zo gevoelig? De headliner: Hans Teeuwen! Ik ken nu de truc van het zwarte pak. Er is iets veranderd sinds Hans T.er is. Daarvoor waren we een collectief, we waren allemaal evenveel waard. Nu zijn wij het voorprogramma van Hans Teeuwen. En terecht. ik voel me bevoorrecht dat ik hem aan het werk kan zien. Vanavond is hij nog beter op dreef dan gisteren. Fenomenaal. Vandaag gaat ook het publiek veel sneller mee. Ook nog vanuit een intens stuk een improvisatie doen die fantastisch is. De Ijscoman is voor het eerst. Het publiek klapt lang en luid. Hij gaat hier ook een ster worden.
Ik blijf zitten voor de Late Nite in The Tron en hij is dit keer fantastisch. Jon Richardson is het grootste stand-up talent dat ik ken in Engeland. Hij weeft vanavond improvisaties door zijn intelligente materiaal en je ziet nergens de naden. Hij was al een keer in Toomler. Erg goed. Ik wil op de foto met hem, nu kan het nog. Zou hij weten wie er op mijn t-shirt staat?
Headliner is Glenn Wool, buddy van Doug S. Goede grappen, maar zijn 'loose' style gaat me wel op een gegeven moment vervelen. Toch een foto. Vriend van Doug. Vandaar.
In een VIPPY backstage bar met veel comedians vraag ik manager Laura van de bar waarom ik haar minder om de Nederlanders dan om de Engelsen hoor lachen. Ze zegt dat ze het juist heel leuk vindt. Ze helpt soms comedians door 'aan te lachen'. Wat? Ze lacht soms om het publiek een beetje te duwen. Wat? Ik ben in shock. Dus als je haar niet hoort lachen, zit je dus juist goed. Ik zit goed gelukkig, maar ik ben toch in shock. Ik zie al dat de directeur van een schouwburg in Nederland achterin de mensen gaat 'aanlachen' . Alhoewel, ik ken een paar zalen...
Vrijdag 24 augustus
5 uurtjes slaap. Xander maakt me wakker met The Times. Het was mijn minste optreden maar ze zijn positief! Mijn Engelse accentending is 'impressive'! Hans Teeuwen wordt de hemel ingeprezen. 'One of the most exciting acts of the Fringe' krijg je niet zo maar opgespeld. Het schijnt een zeer kritische reviewer te zijn. In de slipstream van Hans T. krijgen wij gelukkig ook een 'This is a great way to round off the Fringe'. Jammer dat de reviewer me niet op mijn best heeft gezien. Hup, en na een meevaller meteen weer gaan mekkeren. Nederlanders he? Micha komt naar buiten. Ik geef een hand. Erge spijt van mijn fuck-teken. Vanavond maken we een nieuwe spannende volgorde in de line-up. Het is Steefs laatste vanavond. Morgen vliegt hij terug. Hij staat meteen 's middags met zijn show in de grote zaal van de Theaterfabriek op de Uitmarkt. Heavy. Hans Teeuwen blijft laatste in de line-up natuurlijk. De hierarchie op de apenrots is duidelijk.
Wat schrijf ik veel. Sorry. Vanavond is vrijdag, alle vrijdagen hiervoor waren pretty tough, ik probeer dat uit mijn hoofd te bannen. Ook weer reviewers. Vanavond sta ik op 3, net voor The Find of The Festival. Pilletje alvast.
-
Kees van Amstel
terug naar het overzicht
|
