www.zwartekat.nl - Verzamelpunt voor cabaret en stand-up comedy
cabaretiers  overzicht | speellijsten | impresariaten | links | festivals Instagram Spotify Twitter Facebook Youtube

In de zomer van 2007 was Kees van Amstel op het Edinburgh Festival Fringe, ook wel bekend als de Edfringe of The Fringe. Onder de naam 'Amsterdam Underground Comedy Collective' speelde hij daar met andere leden van de Comedytrain.

Hoe het hem verging kan je hier lezen, want voor Zwartekat.nl hield Kees een reisverslag bij.

terug naar het overzicht

In Edinburgh 13

Ik merk dat ik er fysiek doorheen ben. Ik zie zwarte ballen voor mijn ogen bij het eten. Vanavond was ik de minste van allemaal. Dat was het prinsje niet gewend de afgelopen periode. 's Nachts vrolijkt Wouter Meijs me weer op met gehypnotiseerde pubers en bejaarden stand-up. Nog 1 optreden.

Zaterdag 25 augustus -vervolg-
Ik ga naar een toneelstuk vandaag, 'Dai'. Micha Wertheim heeft er zelfs een nieuw stukje over tijdens zijn optreden. Het speelt zich af in een cafe in Tel Aviv, vlak voordat er een bom afgaat. Je krijgt het perspectief van alle aanwezigen in het cafe te zien, net voor de aanslag; alle rollen worden gedaan door 1 actrice, Iris Bahr. Het zal je verbazen dat het een (tragi)komedie is, ondanks dat elk personage aan het eind van het stuk (hoorbaar) omkomt. Ze plaatst vooral de grappige stukken erg goed, moet ook een comedienne zijn. Klopt, ze speelt in de serie Curb your Enthousiasm. Goeie tip van Micha.

Het festival is groter dan ik kan beschrijven. Ik zat verkeerd met drie. Er zijn 8 festivals tegelijk. Er is ook een jazzfestival, een boekenfestival, een filmfestival en nog veel meer; een artiest loopt hier kans op artistiek 'Jerusalem Syndrome'. Er zijn tientallen bladen die je vertellen waar je naartoe moet, elk theater, school, kerk, kelder, pub, grasveld, telefooncel wordt hier gebruikt voor optredens. Ik heb wat foto's gemaakt van 'venues' maar het maar een kleine glimps. Het is de Uitmarkt x 25, met BETALENDE bezoekers, in een Harry Potter setting.




Vanavond staat Ricky Gervais voor Edinburgh Castle. Zijn poster was lekker arrogant: 'Ricky Gervais, 26 August, Edinburgh, but you'll never get a ticket, so why don't you buy the dvd?'

Overal hangen borden met tijden en zalen, NS style, en overal zie je gretige mensen plannen met lijstjes of ze nog een extra voorstelling in hun schema kunnen proppen. An artist's dream. Het heeft ook nadelen. Sommige mensen plannen hun wensenlijstje zo vol dat ze voor het einde van een voorstelling weglopen om naar de volgende te gaan. Niet prettig voor acteurs/comedians als het dramatische/grappige eindstuk wordt verstoord door weglopers.

Ik loop door de stad. Kan geen kado voor mijn vriendin vinden. Kraaltjes en spiegeltjes mensen, kraaltjes en spiegeltjes. Ze vond dat ik haar eerder in de blog afschilderde als iemand die me strak aan het lijntje houdt. Niets is minder waar. Ze laat me erg vrij als ik weer eens in drukke projecten verzeild raak. Heb ik nodig. Ze verdient iets moois en ik kan het verdorie niet vinden in al die Middeleeuwse straatjes hier. Ze haat het trouwens als ik over haar schrijf. Als ik terug ben maandagavond, krijg ik zeker straf voor deze alinea. Dinsdag ben ik waarschijnlijk 1 bal kwijt.

Bij het diner merk ik dat ik instort. Ik zie voor het eerst zwarte ballen voor mijn ogen. Ik kan straks nog wel even liggen, maar het einde nadert voel ik. Het gesprek gaat volledig langs me heen. Wel hoor ik mezelf ineens zeggen:"Mijn penis kan zich verbaal nu eenmaal niet zo goed uitdrukken." Ik heb geen idee meer waar het over ging.

Mijn concentratie is vanavond weg. Ik doe elke avond de aankondiging van de show. Vanavond verspreek ik me voor het eerst. We zijn ineens Comedy Connection of zoiets en ik verspreek me nog een keer als ik Micha aankondig. Een veeg teken. Micha schakelt in zijn begin, horen we vanaf de zijlijn. Het is duidelijk anders publiek dan anders. Micha schakelt en brengt de trein op gang. Lebbis begint weer en het valt me op dat hij zijn eigen stijl steeds meer kan opleggen aan het publiek. Dan Wouter Meijs. He's back for the weekend. Hij gaat goed, maar later in de nacht zal ik hem nog veel beter zien. Dan ik: Ik rommel aan het begin, heb ineens langdradige tussenzinnen, weet een keer niet meer wat ik wilde zeggen. Ze lachen nog wel een beetje maar ik ga door het oog van de naald. Ik ging niet dood, zoals dat mooi heet in stand-up kringen, maar ik zag in de verte wel een dun lichtje aan het eind van de tunnel. Zwetend ga ik af. Ook Hans T. moet schakelen bij dit publiek. Hij doet stukken korter en anders en improviseert zelfs met het plafond. Groot applaus voor hem aan het eind. Pffff.

Om een beetje te 'unwinden' ga ik mee naar een nachtelijk optreden van Wouter Meijs om 1 uur 's nachts in The Green Room. Hij timmert echt aan de weg in de comedyscene hier. We lopen door een viezig vertrapt smal straatje met vuilnisbakken en kotsende en vechtende Schotten. Het zaaltje van de Greenroom waar Wouter gaat optreden is helblauw verlicht en er wordt keiharde drum'n'bass gedraaid. In de gangen lopen jonge 'druggies'. Ik ben moe en verdoofd, ik heb het gevoel in de film 'Blade Runner' te zijn beland. Er komt 'rowdy' publiek binnen. Een vlotte Canadees is MC, grappen zijn OK, maar het is wel erg gelikt allemaal. Er zullen grove grappen volgen, ze zijn erg trots uit een 'venue' te zijn geschopt vanwege 'rude language'. Dan zeikt hij Nederland af en Wouter mag on stage. Wouter pakt ze meteen. Z'n ontwapende voorkomen houdt de hecklers stil. Na de eerste one-liners heeft hij de zaal mee. Hij doet andere dingen dan ik van hem gewend ben. Ik kijk en lach verrast. Hier voelt hij zich duidelijk vrijer dan in Comedytrain contreien.

Tijdens zijn optreden komt een bibberig, gerimpeld oud vrouwtje in een vervallen roze jurkje binnen. Opmerkelijk in deze setting van schreeuwende, dronken jongeren. Wouter zegt vanaf het podium:" Ah, there's my grandmother!" Ze zegt nog wel iets terug, maar gaat rustig in het publiek zitten. De Canadees komt weer op na het applaus voor Wouter en kondigt de laatste comedian aan: ...........het oude vrouwtje!!!

O nee, denk ik, wordt het toch nog een freakshow. Bibberig komt ze op en bibberig pakt ze de microfoon. Ze maakt haar eerste opmerking, een wereldgrap. Het publiek ligt dubbel. Ik ook. Tweede grap. Weer dubbel. Derde, vierde, vijfde etc. Zaal plat. Ze is 74, heeft het over de problemen van het oud worden en brengt dat met een ongekende timing. Old School kicks ass! Ze sluit af met een liedje over hoe sex is als je man net een niertransplantatie heeft gehad en krijgt het grootste applaus van het festival. Ik sta perplex. Lynn Ruth Miller. Om 2 uur 's nachts. Fucking hell, ik ben eigenlijk helemaal niet oud. Find of the Festival 2.

Buiten geef ik een jongen die iets over het 'wilde Holland' zegt, een van de fake-XTC promotiezakjes van onze AUCC. "Have fun with it buddy", zeg ik nog. Hij zal zich over een uur afvragen waarom hij zich nog steeds niet gelukkiger voelt. Gemeen? Hij heeft wel zijn vitaminen voor vandaag weer binnen.

De Canadees sleept ons na de 'gig' ook nog mee naar Spank, de wilde nachtshow onderin The Belly. Edinburgh draait 24 uur. De kelder waar we in belanden is bloedheet, mijn bril beslaat direct, schreeuwende jongeren dicht op elkaar, nauwelijks lucht en het licht op het podium is hoerig rood. Dit is de chill-out room van de hel. Op het podium staan halfontklede pubers allerlei sexuele standjes na te doen. Tony Lee is hypnose-comedian. Lees nog maar een keer. Hypnose-comedian. Ik leer zo veel hier. Uiteindelijk is het de bedoeling dat de presentator ook alles uitdoet op het podium. Deze komt op, zegt niets te voelen van de hypnose maar wil zijn lul wel even laten zien, als dat de show helpt. Hij gaat poedelnaakt door met presenteren. Glenn Wool is headliner en zegt intelligente dingen over kontneuken. Mocht je volgend jaar naar de Fringe willen, er is ook klassiek ballet en Shakespeare, iets verderop in de straat.

Zondag 26 augustus
Vanavond de laatste. Wat is dit voorbij gevlogen. Met Micha analyseer ik wat ik vanavond anders ga doen, na gisteren. Ik leer veel hier en nu zonder ironie. Mijn beginstuk is steeds langer geworden hier, dat gaat er weer af vanavond. Back to the basics. Wel leuk dat het materiaal dat ik hier vers heb ontwikkeld, gisteren nog het beste werkte. Ik wil vanavond weer goed zijn. Als je laatste optreden slecht is, zit je morgen niet lekker in het vliegtuig. Hans Teeuwen zegt: 'Moet jij niet eens aan je blog, jongen?'

Het typen valt me zwaar vandaag in het internetcafe. Nog moe en bij de computer naast me zit een dik, wit meisje dat naar WC Eend stinkt. Weg hier.

-

Kees van Amstel

terug naar het overzicht

 

cabaretiers  overzicht | speellijsten | impresariaten | links | festivals Instagram Spotify Twitter Facebook Youtube