Voorafgaand aan Cameretten had het Algemeen Dagblad een achtergrondartikeltje over cabaretfestivals.
‘Deelnemers aan Cameretten 2002 die niet tot de profielen steetwise allochtoon, vileine bitch of koketterend homoseksueel behoren, kunnen dus opgelucht adem halen: op deze eigenschappen zal de jury niet letten. Maar wat moet je dan wel hebben om nét dat ene streepje voor te hebben? We gokken op talent. Héél veel talent.’
–Roulette bij Cameretten
BN/DeStem ging nog even buurten bij twee van de finalisten van Cameretten 2001.
–Winnen van Cameretten flinke duw in de rug
Het Algemeen Dagblad sprak met Acda en De Munnik naar aanleiding van hun nieuwe cd ‘Groeten uit Maaiveld.
‘Thomas Acda knikt. ‘Over 80 jaar liggen onze cd’s nog in de platenzaak.’
Paul de Munnik: ‘of ze circuleren op het internet.’
–Acda en de Munnik: Op weg naar eeuwige roem
De Provinciale Zeeuwse Courant sprak kort met Trudy Labdij naar aanleiding van haar deelname aan het nieuwe programma van Purper.
‘Er kan gelachen worden, maar er zitten ook ontroerende, een beetje weemoedige dingen in, een terugblik naar vroeger. We doen veel apart, solonummers die elkaar afwisselen. Een item over `multi-culti`-zaken spelen we met elkaar en we zingen vierstemmig een lied. Dat vind ik een enorme belevenis. (..) Het is soms uitbundig vrolijk, dan weer wrang en poëtisch. Het publiek bij de première was enthousiast. Ja, ik heb het heel erg naar mijn zin.’
–Trudy Labij doet nu cabaret
In diverse kranten wordt ook aandacht geschonken aan het overlijden van Lennaert Nijgh. Leuk om te weten is dat de foto in het Eindhovens Dagblad en BN/DeStem een verwijzing is naar het schilderij ‘Malle Babbe’ van Frans Hals.
–Eindhovens Dagblad – Schrijver Lennaert Nijgh overleden
–De Gelderlander – Nijgh maakte het lied volwassen
–BN/DeStem – Romanticus tegen beter weten in: Lennaert Nijgh (1945-2002)
Het Algemeen Dagblad is blij met de nieuwe voorstelling van Thomas van Luyn.
‘Thomas van Luyn doet in zijn nieuwe programma Kijk mij erg z’n best om zich bij het publiek onmogelijk te maken. Hij presenteert zichzelf als een ijdeltuit wiens sociale vaardigheden totaal ontbreken. Als hij al wat aan zijn omgangsvormen wil doen, dan is dat alleen maar om te bewijzen dat hij ook op dat gebied de beste is. Van het feit dat hij de beste is, kan de cabaretier ons niet overtuigen. Maar goed is hij wél.’
–Van Luyn grossiert in bizarre hersenspinsels
Ook De Gelderlander is te spreken over ‘Kijk mij’.
‘In Kijk mij heeft hij een hele hoge pet van zichzelf op. In het openingslied met scheurende gitaar, zingt hij dat hij van nu af aan schijt heeft aan fatsoenlijkheid. Dat de zaal het maar even weet. En als hij daar vervolgens contact mee probeert te maken, onderbreekt Van Luyn zichzelf door te stellen dat hij zich eigenlijk helemaal geen reet voor anderen interesseert, het draait allemaal om hem. Hij hoort het liefst zichzelf praten, want hij is geestig, verfrissend en intelligent. Een mening heeft ie niet, want een mening is als een anus: iedereen heeft er een, maar je laat hem niet steeds zien.’
–Ongemakkelijk amusement van een Kopspijkers-vedette
Ook de nieuwe voorstelling van Marc-Marie Huijbregts kan op de goedkeuring van het AD rekenen.
‘En wanneer Huijbregts gaat zingen – het wordt bijna saai – staat er ineens wéér een andere man op het podium. Een man met een stem uit duizenden. Een man die een publiek dat zich meer dan een uur lang heeft suf gelachen, tóch nog met kippenvel en tranen naar huis kan sturen. Een man die een fenomeen is. Een fenomeen dat M-M Huijbregts heet.’
–M-M Huijbregts meer dan briljant
Minder te spreken was het AD over ‘Slaaf of niet verslaafd’ van Jörgen Raymann.
‘Zo raakt Jörgen Raymann in zijn nieuwe show Slaaf of niet verslaafd helemaal de weg kwijt terwijl je niets meer voor hem kunt doen. In je hoofd vechten schaamte, compassie, irritatie en schuldgevoel om het hoogste woord. Maar hoe goed de bedoelingen van beide partijen ook zijn: wanneer Raymann tegen het eind van de show zijn broek van verbazing af laat zakken, ligt de mijne al lang op mijn schoenen.’
–Raymann verdwaalt in eigen show
Half november besprak het AD de nieuwe biografie van Annie M.G. Schmidt.
‘Van der Zijl kreeg voor haar biografie van Annie Schmidt alle medewerking van Annie’s zoon Flip van Duijn en tal van vrienden en bekenden. (…) De biografe, die het boek opdeelt in de drieëenheid Zus, Anna en Annie, raakt met haar tamelijk neutrale toon aan deze en andere aspecten van het leven van de vrouw die de Nederlandse cultuur van de tweede helft van de 20ste eeuw van zo’n oorspronkelijk stempel voorzag.’
–De tijd altijd een stapje voor
Gerard Cox zit deze maand veertig jaar ‘in het vak’. Aanleiding voor BN/DeStem om met hem te praten.
‘Iemand zei dat Gerard Cox graag een Freek had willen zijn. Zo’n op en top geëngageerde artiest als Freek de Jonge. Cox reageert onthutst. ‘Wie zei dat? Wie? Helemaal niet waar! Ik heb nooit de pretentie gehad zo getuigend en belerend op het toneel te staan. Mijn idolen waren Danny Kaye en Lou Bandy. Ik wil mensen aan het lachen brengen. Is het moeilijkste wat er is.”
–‘Rechts? Nee. Dwars!’