Het Brabants Dagblad over ‘Stuk’ van Sanne Wallis de Vries:
‘Er staat een vrouw op het podium, die twee jaar heeft getwijfeld of ze zich nog eens aan een soloprogramma zou gaan wagen. Het is er toch gekomen, het heet Stuk, het is na Sop en Zin de derde van Sanne Wallis de Vries. Moge elke cabaretier ten prooi vallen aan heftige twijfel, als die, zoals hier het geval is, leidt tot prachtig theater. Grillig, onvoorspelbaar, idioot, vrolijk en chaotisch.’
–Missie geslaagd
Het Algemeen Dagblad vraagt zich af waar ze nu eigenlijk naar gekeken hebben.
‘Minou Bosua en Ingrid Wender staan na een onhandige stripteaseact naakt op het podium. En in die toestand – een incidenteel lingerietje daargelaten -, gillen, geilen en glibberen de meiden zich een weg naar het slot van, ja, van wát eigenlijk? Wat Lege Maag uiteindelijk is geworden, blijft onduidelijk.’
–Bloeiende Maagden gillen en geilen
De recensent wijt de uitverkochte voorstelling van Thomas van Luyn nog het meest aan zijn Bekende Nederlander-schap via Kopspijkers. Dit keer een negatieve recensie dus. Het kan verkeren.
‘Maar de Bekende Nederlander laat het in zijn nieuwe programma jammerlijk afweten. Tussen de saaie, levenloze grapjes en gezongen rijmpjes (op sinterklaasniveau) door is er hier en daar nog wel wat te grinniken. (…) Maar in de show zit geen vaart, geen schwung en nauwelijks uitbundigheid. Hier en daar zit het publiek te knikkebollen en enkele ‘helden’ durven zich er zelfs toe te zetten om de deur uit te lopen. Op een van de saaiste momenten lijkt het er even op dat Van Luyn door heeft dat het bezoek zich verveeld. Bijna arrogant merkt hij dan op: ‘Het duurt nog heel lang, hoor mensen.”
–Knikkebollen tijdens levenloze grappen