Het Brabants Dagblad sprak met Lenette van Dongen naar aanleiding van haar nieuwevoorstelling, ‘Vedette’.
‘Natuurlijk sluimert er in mij ook wel het verlangen om een ster te zijn. Maar dan op het niveau van de meisjeskamerposter, meer is het niet. Ik ben niet zo onder de indruk van al die uiterlijkheden. Wat ik wil is echtheid, zuiverheid, zorgvuldigheid, essentie.’
–‘Ik ben gestopt met gelukkig worden’
BN/DeStem is bij monde van het GPD redelijk kritisch over de voorstelling van Lenette van Dongen.
‘Haar kenmerkende drukke gebaartjes en maniertjes leiden te veel af, maken verhalen onoverzichtelijk, niet te volgen. Het spel is te vaak zo vet en druk, zo ‘over the top’ dat het gaat vervelen en mooie observaties worden er door verpletterd. Het allerergste is dat het je niet raakt. Je zit er bij en kijkt er naar.’ De recensent iswel tevreden over de muziek. ‘Altijd slaagt Van Dongen, samen met pianist Martijn Breebaart, erin repertoire van anderen te vinden dat precies past bij haar en de sfeer van de programma’s. Mary Black is haar favoriet, zo blijkt ook nu weer. En ze zingt de nummers soms mooier dan het origineel.’
–Lenette blijft nét overeind
Het Brabants Dagblad heeft een artikel over Leon van der Zanden.
‘Zijn timing is goed. Met zijn visueel ingestelde humor en absurde uitvergrotingen van een herkenbare werkelijkheid spreekt hij met name jongeren aan. Hoewel het een persoonlijk programma is, mist het nog wel diepgang.’
–Helmondse fopneger blijft altijd ‘cool’
De Gelderlander sprak met Mark van der Veerdonk.
‘Ik ben dit vak vooral gaan doen omdat ik dacht dat ik er wel goed in zou kunnen worden. Daarnaast is theater natuurlijk vooral één schreeuw om aandacht. En om die te krijgen, maak ik het liefst mafketelcabaret waar mensen heel hard om moeten lachen. (…) Mijn grapdichtheid is ook heel erg hoog. Ik zou panisch worden als er tijdens een show vijf minuten niet gelachen wordt.’
–‘Applaus is niet meer dan het verplaatsen van lucht’
In de Haagsche Courant stond een recensie door het GPD van de voorstelling ‘Echt’ van Martijn Oosterhuis.
‘Meer nog dan Javier Guzman is ‘Echt’ van Oosterhuis dit seizoen dé voorstelling voor de liefhebbers van het snelle lachwerk. Twee keer drie kwartier houdt de Haagse Amsterdammer de zaal in een houdgreep. Geen adempauzes, naadloze overgangen, geen gekunstelde verhalen om naar een grap toe te werken. Gewoon vliegen en scoren.’
–Oosterhuis dendert van grap naar grap
Sara Kroos was na het winnen van de op haar lijf geschreven Zonta Award vaak te zien, te horenen te lezen. We vonden nog een artikel van het Brabants Dagblad.
‘Ik ben er heel blij mee (..) De grote bulk in het cabaret is ook nog steeds man. Een grote bek wordt van mannen wel gepikt. (..) Op het podium ben ik minder bang en minder ongemakkelijk. Met humor kan ik alles zeggen.’
–‘Van mannen wordt een grote bek wel gepikt’