Wim Helsen kreeg juichende recensies na de première van zijn programma ‘Heden soup!’.
Algemeen Dagblad: ‘Artistiek gezien, was Wim Helsen winnaar van het Leids Cabaret Festival 2002. Naar zijn absurdistische relaas over mevrouwen, soep, bushokjes en kreupele honden zat iedereen toen al met open mond en een wat-is-hier-aan-dehand blik in de ogen te kijken. Toch koos de jury destijds niet voor deze woordkunstenaar, maar voor de uitstekend getimede streetwise stand-up comedy van de Spaanse Amsterdammer Javier Guzman. (..) Tijdens de première van Heden Soup! wordt pas duidelijk hoe groot de misser van de Leidse jury vorig jaar was. Helsen speelde het verbijsterde publiek in De Kleine Komedie volledig aan flarden met zijn mix van absurdisme, poëzie, bewegingstheater en geniale gekte. Zelden hoor je een zaal zó vanuit de tenen bulderen van de lach. Zelden hoor je een zaal zo ademloos kijken en luisteren naar een acteur die ook een meester blijkt te zijn van ontroerende stiltes.
‘Helsen niet bang voor heerlijk absurdisme’ door Patrick van den Hanenberg, in: De Volkskrant, 7 november 2003
NRC Handelsblad: ‘Wim Helsen is een Vlaming, die zich voordoet als een onnozelaar die alles niettemin donders goed in de gaten heeft. Hij lijkt zijn agressie te onderdrukken, maar telkens krijgt hij woedeaanvallen die letterlijk onnavolgbaar zijn. Over de ,,flutcadeaus” die de drie koningen aan het kindeke Jezus kwamen brengen, bijvoorbeeld, of over de reden waarom buschaffeur nooit het oudste beroep ter wereld kan zijn. En de schilderachtige krachttermen die hij daarbij aanheft, doen denken aan die van een Vlaamse stripfiguur – in de ongecensureerde, niet voor de Nederlandse markt afgezwakte versie. (..)Of hij tot in lengte van jaren dit onaangepaste type kan blijven spelen, weet ik niet. Maar ik heb zelden zo’n ongelooflijk dwaze debutant gezien als Wim Helsen.’
‘Dwaas deelt soep uit aan mevrouwen op bushaltes’ door Henk van Gelder, in: NRC Handelsblad, 6 november 2003
De Volkskrant: ‘Tijdens de viering van het 25-jarige jubileum van het Leids Cabaret Festival eerder dit jaar stond hij in Carré met een onwaarschijnlijke flair, en ook De Kleine Komedie stak hij moeiteloos in zijn zak. (..) De ernst waarmee Helsen zijn mallotigheid aan de man brengt, bezorgt hem een rotsvaste geloofwaardigheid. Zo komt er onverwacht toch nog heel wat zinnigs uit die rare brij. Hier valt verder niets toe te lichten, uit te leggen of na te vertellen. Ga naar die man toe, die zo mooi met een microfoonstandaard kan knuffelen, en geniet.’
‘Helsen niet bang voor heerlijk absurdisme’ door Patrick van den Hanenberg, in: De Volkskrant, 7 november 2003
met dank aan: Bumme