Recensies met lovende woorden over ‘De Derde’ van Rooyackers, Kamps & Kamps.
“(Er) wordt intensief gebruik gemaakt van een bouwwerk op het podium: een heus flatgebouw (..) Zo lijkt het alsof meer dan ooit vorm boven inhoud staat, een gegeven dat dit jonge cabarettrio gemeen heeft met veel tijdgenoten. Dat Rooyackers en de broertjes Kamps desondanks juist tot een nauwsluitend geheel komen en er ook inhoudelijk een en ander om de hoek komt kijken, is de verdienste van een strakke regie, uitstekend spel en uiteindelijk toch weer die vorm. (..) het plat bewandelde pad van de leider, de meeheuler en de schlemiel’ is een rolverdeling waarvan vaker gebruik wordt gemaakt (..) Voor déze theatermakers is er echter een vangnet: originaliteit behoedt ze voor een vrije val. ‘Rooyackers, Kamps & Kamps 3’ is een heerlijk verrassende en kolderieke voorstelling.”
‘Cabarettrio scoort met ultieme vondst’ door ?, in: De Telegraaf, 12 december 2003
“Dat het schriele drietal zich nog steeds een ongearticuleerd soort meligheid kan permitteren, blijkt ook in Rooyackers, Kamps , Kamps 3 uit diverse scénes zonder plan of pointe. Een beetje wezenloos heen en weer kletsen of zinloos de zaal in kijken, is voor hun publiek al genoeg reden voor vrolijkheid. Maar dat huisje, en die gekte achter de ramen, doen vermoeden dat er allengs enig raffinement in hun optreden begint te sluipen. En dat is mooi om te zien.”
‘Rooyackers, Kamps , Kamps scherper’ door Henk van Gelder, in: NRC Handelsblad, 8 december 2003
“Het mag geen cabaret heten wat ze maken, maar ook geen toneel. Hun programma’s kennen geen ellenlange conferences, geen zoetsappige liedjes, geen typetjes. Wat het wel is? Scénes. Achter elkaar. Met vaak erg grappige vondsten. En in deze derde show zit, meer dan ooit, een verhaal.(..) Veel om het lijf heeft het misschien niet, maar dat pretenderen de jongens ook niet. Het is underdog-entertainment met een knipoog. Enig minpuntje is dat de vaart er hier en daar een beetje uit vliegt. Maar Rooyackers, Kamps , Kamps zijn creatief genoeg in hun denken en doen om het publiek telkens weer op bijzondere wijze te verrassen. Dat is meer dan genoeg.”
”Kom je buiten cabaretprogramma spelen?” door Rinske Wels, in: Trouw, 13 december 2003