Annica Muller heeft de juryprijs gewonnen van de AKF Sonneveldprijs van het Amsterdams Kleinkunst Festival. De publieksprijs ging naar Daan Put en de aanmoedigingsprijs Shaffy Cheque ging naar Dorelia Schraven.
De finale van deze 39e editie werd gehouden in De Kleine Komedie in Amsterdam.
Vanaf september zijn de finalisten te zien gedurende de finalistentournee.
–speellijst
Juryrapporten
Juryrapport – Dorelia Schraven
In de voorstelling I love me(n)! onderzoekt Dorelia Schraven op gedurfde wijze vrouwelijkheid, grensoverschrijdend gedrag en de spanning tussen echt en niet echt. De jury ziet een bijzondere performer met sterk fysiek spel, een mooie stem en zichtbaar talent om het publiek mee te nemen. Gekleed in een pakje met de opzichtige tekst ‘juicy’, speelt ze met verschillende archetypen van vrouwelijkheid. Zij durft zichzelf daarbij ook van haar ongemakkelijke kant te laten zien.
Op de momenten dat de echte Dorelia door het masker heen breekt, weet zij het publiek ook emotioneel te raken. Dat gebeurt bijvoorbeeld wanneer ze vertelt dat de ja’s steeds stiller werden (en hij ook geen nee hoorde) en ze ons opbiecht dat ze eigenlijk een hele andere voorstelling had willen maken. De woede en pijn in haar lied “boeien” gaan door merg en been.
Met deze voorstelling laat Dorelia Schraven zien dat zij een urgent thema overtuigend en ontroerend op het podium weet vorm te geven.
Juryrapport – Daan Put, Boze Boom en de Mini Kartbaan van Marjan
In zijn voorstelling Boze Boom en de Mini Kartbaan van Marjan probeert Daan Put een staat van permanente paniek te verdrijven met totaal absurdisme. Op geheel eigen wijze neemt hij ons mee langs een moeilijk gesprek met zijn moeder, radio-uitzendingen en een referendum over de inrichting van de tuin van Marjan. De jury ziet een originele verteller die met snelle gedachtegangen, raps en onverwachtse intermezzo’s een beeld oproept van zijn grillige en verwarrende binnenwereld.
Onder zijn lichtvoetigheid en de humor ligt een serieuzer thema, waarin angst en depressie een belangrijke rol spelen. Daar wordt de noodzaak voelbaar. Zijn humor is een noodsprong om aan de pijn te ontkomen. De scenes die hij daarvoor kiest werken aanstekelijk.
Daan Put is een uitgesproken performer die zich zichtbaar thuis voelt op het toneel en goed weet hoe ons zijn absurde universum intrekt.
Juryrapport – Annica Muller, THIS IS FUCKING CHAOS
Met THIS IS FUCKING CHAOS zet Annica Muller een gedurfde en overrompelende voorstelling neer. Zij schotelt ons een wereld voor vol ontregeling, humor en abrupte wendingen. Maar wat op het eerste gezicht pure chaos lijkt, blijkt gaandeweg uiterst precies geconstrueerd. Annica bouwt beheerst toe naar een sterke conclusie.
De jury is onder de indruk van haar lef en spelbeheersing. Annica schakelt razendsnel tussen fysieke scènes, maatschappijkritiek en persoonlijke bekentenissen. Ze maakt van alles wat er in haar hoofd gebeurt een situatie die zich hier en nu afspeelt. Zo vallen inhoud en vorm bij haar naadloos samen. De jury waardeert de manier waarop zij eigentijdse thema’s zoals semi-safe spaces, consent en white male privilege op een scherpe en eigen manier in haar theatertaal opneemt.
De jury ziet in Annica Muller een uitgesproken maker met een groot performersinstinct die het publiek weet mee te voeren in haar gekte en verwarring.
Voor meer info:
–www.amsterdamskleinkunstfestival.nl
foto: Anne van Zantwijk