Op 25 september verschijnt het nieuwe album van Guido Belcanto, ‘Paviljoen der Menselijke Driften’.
Op een hete dag vorige zomer reed Guido Belcanto met zijn zilveren Cadillac naar Brussel, richting het Jubelpark. Daar bleef hij in een paviljoen staan voor het gigantische reliëf ‘De Menselijke Driften’ van Jef Lambeaux.
Tussen de lichamen in steen herkende hij ook zichzelf. De busker die van café naar café trok met liedjes van o.a. de Zangeres Zonder Naam. De man die later zijn eigen lusten bezong, zonder schaamte. En ook de schaduwkanten van anderen – met veel mededogen, maar niet zonder humor.
Terug thuis nam hij pen en gitaar ter hand en schreef met een sinistere glimlach om de lippen: ‘Het leven is een barre verschrikking… We zijn allemaal in hetzelfde schuitje: iedereen, arm of rijk, we gaan dood’.
Maar in afwachting daarvan is er de Keizer van het Levenslied, troostend en onverstoorbaar, om alles goed te maken.
‘Paviljoen der Menselijke Driften’ verschijnt zowel op vinyl als op cd.
Bij het album hoort ook de gelijknamige tournee.
–speellijst
Tracklist:
1. Droevig is Deze Wereld
2. Een Klap Op Je Kop
3. Het Einde Van De Wereld
4. Jij Was Niet Op De Afspraak
5. El Bandido
6. Witte Rozen
7. Pearly Spencer
8. Als Ik Je Zon Niet Kan Wezen
9. Bloeiende Twijgen
10. Papa Hangt in De Kelder
11. En Ze Lachte
12. Het Paviljoen Der Menselijke Driften