Rode Anemonen

Over deze voorstelling

Er valt aardig wat te genieten bij de lange muzikale Boon. Ze trekt een glanzende rode jurk aan, en meandert kundig tussen smartlap en de blues. Achter haar ruist (een schilderij van) de zee, het helmgras beweegt zacht in de wind. Ze zingt een Zeelandslied. De Oude Haas komt voorbij, en Tango de Liefde. Ze verhaalt van geheime ontmoetingen en kleinleed. Zegt sonnetten. Kantelt clichés. Voeg daarbij de wonderschone combinatie van accordeon en cello, en het zit wel goed met rode anemonen.

Zingend onderzoekt Boon de betekenis van oud, antiek en vintage. Ze plaatst deze begrippen naast gloednieuw, vet en trendy. Haar klassiekers krijgen, mede dankzij het huidige tijdsgewricht, een opvallend actuele lading. Ze hebben zich in RODE ANEMONEN organisch tussen de nieuwe liedteksten en vertellingen gevoegd.
Met haar eigenzinnige kijk op de werkelijkheid en haar bijzonder taalgevoel weet Marijke Boon, samen met Judith Oost óf Elianne Ardts op cello, te prikkelen en te ontroeren."