Donderdag berichtten we over een nieuwe 14CD-box met werk van Wim Sonneveld. Van enkele bezoekers kregen we hier vragen over. Met name hoe deze uitgave zich onderscheidt van de 16 CD’s bevattende box ‘Ik zou nooit iets anders willen zijn’ die in 2005 op de markt werd gebracht.
In 2005 verscheen de 16-delige CD-box ‘Ik zou nooit ieders anders willen zijn’ die ook nummers uit andere bronnen op thematische wijze ordende. De box bevat ook 15 “Herontdekte glas- en lakplaten 1934-1951”, gerestaureerd door Harry Coster.
De nieuwe box is specifiek het platenoeuvre van Sonneveld. Dus geen opnames uit radio- of televisieprogramma’s tenzij deze ook op plaat zijn verschenen. Zo bevat het de elf lp’s die Sonneveld bij zijn leven heeft uitgebracht. Daarbij is elke CD aangevuld met extra opnames die op de plaat zijn verschenen. Plus vier andere nummers afkomstig van lakplaten. Vreemd genoeg ontbreken dan wel weer de opnames van herontdekte lakplaten uit 2005. Ook missen we opnames van Vrij Entree, waarbij het gastoptreden met Sonneveld op plaat verscheen. We hebben samensteller Frank Jochemsen gevraagd waarom deze opnames ontbreken, maar daarop nog geen reactie binnengekregen.
We kregen ook de vraag wat dan de overlap was tussen de twee boxen. Dus hoeveel van dezelfde nummers staan op beide boxen? Dat is een lastige vraag, omdat we niet beschikken over de box uit 2005. En deze is ook alleen nog maar tweedehands beschikbaar.
Wat we wel konden doen is de tracklistings van de boxen met elkaar vergelijken. Zeker niet wetenschappelijk verantwoord. Aangezien bij de tracklisting alleen de titels voorkwamen hebben we een aantal aannames moeten doen:
-nummers komen niet onder verschillende titels terug
-er is een foutmarge van 22 nummers omdat het daarbij te onduidelijk is of het nummer op de 2015 box ook in de 2005 box terugkomt.
De volgende aantallen zijn dus GESCHAT omdat ik niet de 2005 box kan beluisteren.
– 416 nummers op beide CD-boxen
– 139 nummers in 2005-box die niet in de 2015-box zitten
– 154 nummers in 2015-box die niet in de 2005-box zitten
– 123 nummers overlap
Zie hier het pdf-bestand dat we hebben gebruikt voor de vergelijking. Oranje zijn de 22 twijfelgevallen, blauw betekent speciale toevoeging specifiek voor de box.
–Sonneveld-boxen, vergelijking 2005 en 2015
Speciaal in 2005-box (niet in 2015-box):
– Een avond met Sonneveld try-out opname (28 nummers)
– Opnames van glas- en lakplaat (15 nummers)
Speciaal in 2015-box (niet in 2005-box):
– Repetitiebanden van De Kleine Parade (32 nummers)
– Repetitiebanden van Een avond met Sonneveld (3 nummers)
– Opnames van lakplaten (4 nummers)
– Wim Sonneveld en Ina van Faasen – KNS Gent 500e show
– Met Wim Sonneveld naar Japan ’70
– Hoogtepunten ‘Wim Sonneveld op de Hollandse tour’
Op de CD’s van de 2015-box komen titels soms meerdere keren voor. Het betreft vrijwel altijd andere versies, veelal andere arrangementen.
De totale Sonneveld-collectie is er dus nog steeds niet, maar de box uit 2015 is een fraaie aanschaf voor elke Sonneveld-liefhebber. Ook voor de mensen die de box uit 2005 al in hun bezit hebben. Daarop is het al een welkome aanvulling vanwege de vele extra’s die de 2015-box biedt.
Reactie samensteller Frank Jochemsen
Inderdaad ben ik uitgegaan van Sonneveld’s complete platenoeuvre tijdens zijn leven.
In veel gevallen levert dat de eerste cd-versie van de elpees op; ‘Ssst… Wim Sonneveld zingt’ (1956), ‘Sonneveld zingt Davids’ (1959), Doe ‘ns wat meneer Sonneveld (1963), Wim + Ina in Gent (1969), Sonneveld (1972), Hollandse toer (1973).Veel liedjes van de lp-box ’15 jaar op de plaat’ (nieuwe arrangementen, nieuwe opnamen) verschijnen hier ook voor ’t eerst op CD. De elpees met live registraties heb ik uitgebreid met conferences en liedjes uit de betreffende show die indertijd los op LP of EP verschenen.
Alle elpees heb ik aangevuld met de relevante singles en EP’s uit diezelfde periode. Het moeilijk vindbare reclamewerk is ook inbegrepen, voor ’t eerst op CD. Van de 78-toerenplaten zijn nieuwe transfers gemaakt (voor ’t eerst op CD, beter klinkend dan ooit; ‘Daar is de orgelman’ zonder ingeblikt applaus).
De liedjes uit My fair lady en Ja zuster nee zuster zijn ook inbegrepen, evenals exclusieve nummers van losse platen. Van de show ‘met Willem Nijholt en Corrie van Gorp’ bleef de complete opnameband bewaard. Die is verdeeld over twee cd’s. Het leeuwendeel van die registratie verschijnt hier voor ’t eerst op CD.
Dat de LP met Elsink niet is opgenomen is simpel; het betreft hier een radio-opname die pas na het overlijden van Sonneveld op de plaat is verschenen.
‘De olifant’ is niet opgenomen omdat er maar een fragment van bekend is, dat weliswaar tijdens zijn leven al op de plaat verscheen (Wim Ibo’s ‘De tijd van toen’), maar te fragmentarisch om relevant te noemen.
Inmiddels weet ik ook waarom: die glasplaat was destijds al niet meer compleet te draaien, er zat een barst in waardoor enkel het betreffende fragment afgespeeld kon worden.
De CD met glas- en lakplaten is niet opgenomen omdat deze al in de box uit 2005 zat en er simpelweg geen ruimte meer voor was. Bovendien valt dat eigenlijk buiten het spectrum van deze box.
De vier nummers die ik ontdekt heb (‘De schooier’ / ‘Kissing song’ (waarschijnlijk zijn allereerste opnamen uit 1934!!) (en ‘Imaginons’ / ‘Non non Isabelle’ (ca. 1942) heb ik toegevoegd als extraatje en omdat dit waarschijnlijk de allerlaatste cd-box is die ooit nog van Sonneveld verschijnen zal.
Feitelijk is dat een aanvulling op de bonus-cd uit de 2005-box. Die nummers waren toen nog niet gevonden.