portret

Paulien Cornelisse

Seizoen 2018-2019
Om mij moverende redenen (reprise)
-speellijst

Over 'Om mij moverende redenen'
"Wat zegt het over je als je een spiegel in de wc hebt hangen? Wat is er aan de hand met mensen die te hard 'eh' zeggen? In 'Om mij moverende redenen' kijkt Paulien Cornelisse in detail naar de onbegrijpelijkheden van het leven. Naar wat je kunt zien maar niet wilt zien. Naar wat je wilt begrijpen maar niet kunt begrijpen."

Impresariaat
Bureau Van Dam

Laatste nieuws
-al het nieuws over Paulien Cornelisse

Bio.txt
Paulien Cornelisse (Amsterdam, 1976) studeerde in Boston en Hiroshima, maar vooral in Amsterdam, waar ze afstudeerde in de psychologie. Na haar studie schreef ze voor kranten en tijdschriften, en maakte daarnaast cabaret. Met Irene van der Aart vormt ze het absurdistische cabaretduo Rots (1999-2005) en van 2001 tot 2004 is ze stand-up comedian bij Comedytrain.

In 2003 wint ze de Elle Literatuurprijs met een kort verhaal en in 1995 de Nationale Wetenschapsquiz.

In februari 2007 haalt ze de finale van het Leids Cabaret Festival. Uit dit programma komt haar eerste avondvullende solovoorstelling 'Dagbraken' voort, dat in oktober 2008 in premiere gaat. Voor dit programma wint ze in 2010 de Neerlands Hoop, de prijs voor de cabaretier met een opvallend programma of een cabaretier die een opvallende ontwikkeling heeft doorgemaakt.

In de zomers van 2007 en 2008 bedenkt, produceert en speelt ze samen met Chris Bajema de voorstellingen 'View-o-rama' en 'De terugkeer van View-o-rama'. De voorstellingen staan geprogrammeerd op festivals als Oerol, Over het IJ, de Parade, de Gentse Feesten, Boulevard en Noorderzon.

Cornelisse schrijft een taalcolumn in de NRC Next en heeft een maandelijkse column in Mindmagazine. Daarnaast leest ze iets voor uit eigen werk op de Wereldomroep. In mei 2009 verschijnt haar boek 'Taal is zeg maar echt mijn ding' en dat wordt een groot verkoopsucces. In 2012 verschijnt de opvolger 'En dan nog iets'. Beide boeken worden in 2014 samen opnieuw uitgebracht als 'Taal is zeg maar.. nog iets'.

Verslag Leids Cabaret Festival 2007
In haar programma heet Paulien Cornelisse het publiek welkom op haar kamer. Daar komt ze op allerlei gedachten die ze graag wil delen met het publiek. Waarom het uitbeelden van guur niet het tegenovergestelde lijkt als wanneer je onguur uitbeeldt. Waarom bepaalde mensen inademen als ze ja zeggen. Dan lijkt Cornellise haar critici voor te willen zijn door die gedachten hapsnap te noemen en meer lijn in te willen. Wat die lijn is, dat zal gissen blijven, want ik heb ze niet kunnen ontdekken. Het programma is een aaneenschakeling van losse gedachten, met soms wat langere stukken zoals haar angst dat ze een 'mongool' was en het verhaal over de Finse componist die in zijn afgelegen hut de melodie schept die hem een nieuw leven kan bieden, maar hij verkoopt de riedel aan Nokia (de ringtone, snapt u). "En nu is hij dus heel rijk, maar niet gelukkig," komt er als moraal achteraan gegooid. En op naar het volgende nummer. Haar vermeende avonturen bij het programma van Amerika's Next Topmodel zijn, hoe onwaarschijnlijk ook, best leuk in aanzet, maar de uitwerking laat te wensen over en dat is een algemene tendens in dit programma.
door Richard van Bilsen